Lew z Kitajronu – w mitologii greckiej olbrzymi i dziki lew, którego prawdopodobnie spłodziła Chimera z Ortrosem.
Mieszkał w górach Kitajronu, które oddzielały Attykę i Beocję, gdzie siał spustoszenie w stadach owiec króla Amfitriona i jego sąsiada, beockiego króla Tespiosa. Osiemnastoletni wówczas Herakles porzucił strzeżone przezeń trzody i wyruszył, aby zabić lwa. Bestia miała kryjówkę na górze Helikon, u której podnóża znajdowało się miasto Tespies. Heros polował na niego przez pięćdziesiąt dni, a noce spędzał w pałacu króla Tespiasa, który zaoferował mu gościnę. Pięćdziesiątego dnia udało mu się wytropić lwa. Zabił go nieokorowaną pałką, uciętą z dzikiego drzewa oliwnego, które z korzeniami wyrwał na Helikonie. Z jego skóry zrobił sobie okrycie, a lwi łeb nosił na głowie jako hełm.
Istnieje mit, wedle którego lwa z Kitajronu zabił Alkatoos, syn Pelopsa. Był on zięciem króla Megareusa, który miał dwóch synów, z których starszy zginął pod Afidnaj podczas najazdu Dioskurów na Attykę, a młodszego, Euipposa, zabił lew z Kitajronu. Megareus obiecał oddać za żonę córkę Euajchme i tron temu, kto pomści Euipposa. Alkatoos zabił lwa i zasiadłszy na tronie wybudował w Megarze świątynię Apollinowi Myśliwemu i Artemidzie Łowczyni.
Przypisy
Bibliografia
Jan Tzetzes, Chiliades, Księga 2
Kategoria:Istoty w mitologii greckiej Kategoria:Lew w mitologii greckiej