Leszek Władysław Dlouchy (ur. 1 czerwca 1953 w Wałbrzychu) – polski działacz związkowy w PRL, redaktor naczelny tygodnika Jedność.
Życiorys Jest absolwentem Politechniki Wrocławskiej, w latach 70. zamieszkał w Szczecinie, pracował w Szczecińskiej Stoczni Remontowej „Gryfia”Zastępcy Prezydenta Miasta Szczecin 2002-2006. Pod koniec lat 70. uczestniczył w niezależnych spotkaniach tzw. Forum Młodych, organizowanych przez Jarosława PiwaraMichał Paziewski Przedsierpniowa opozycja demokratyczna na Pomorzu Zachodnim, w: Między Warszawą a regionem. Opozycja przedsierpniowa na Pomorzu Zachodnim, wyd Uniwersytet Szczeciński i IPN, Szczecin 2008, s. 78. W 1980 uczestniczył w strajkach w Szczecinie. Był członkiem Komisji Robotniczej w „Gryfii”. 19 sierpnia 1980 wszedł w skład Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w SzczecinieRobert Kościelny, Artur Kubaj NSZZ „Solidarność” Region Pomorze Zachodnie, w: NSZZ „Solidarność” 1980-1989. Tom 3. Polska Północna, wyd. IPN, Warszawa 2010, s. 255. Był pomysłodawcą, a następnie redaktorem naczelnym pisma Jedność wydawanego przez MKS (następnie Międzyzakładową Komisję Robotniczą) od 24 sierpnia 1981, a po przekształceniu tego pisma redaktorem naczelnym wydawanego od 10 stycznia 1981 NSZZ „Solidarność” Region Pomorze Zachodnie ogólnopolskiego tygodnika JednośćRobert Kościelny, Artur Kubaj NSZZ „Solidarność” Region Pomorze Zachodnie, w: NSZZ „Solidarność” 1980-1989. Tom 3. Polska Północna, wyd. IPN, Warszawa 2010, s. 278Encyklopedia Solidarności. Opozycja w PRL 1976–1989. Tom 3, wyd. Stowarzyszenie Pokolenie i IPN, Katowice-Warszawa 2019, s. 211. W kwietniu 1981 został członkiem Regionalnej Komisji Wyborczej NSZZ „Solidarność”. W listopadzie 1981 należał do sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Samorządnej Rzeczypospolitej "Wolność-Sprawiedliwość-Niepodległość". 13 grudnia 1981 został internowany, przebywał początkowo w Zakładzie Karnym w Goleniowie, a od stycznia 1982 w Ośrodku Odosobnienia w Wierzchowie. Urlopowany 23 lipca 1982, formalnie zwolniony 8 sierpnia 1982. W tym samym roku wyemigrował do Szwecji.
Na emigracji pracował m.in. w fabryce opakowań. Do Polski powrócił w 1994, jako przedsiębiorca handlował kotłami grzewczymi. W latach 2005–2006 był zastępcą Prezydenta Szczecina Mariana Jurczyka.
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2006) Krzyż Wolności i Solidarności (2020). Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2023)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wałbrzychu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Sierpnia 1980 Kategoria:Wiceprezydenci Szczecina Kategoria:Urodzeni w 1953