mały|200x200px|W kulturze zachodniej często uważa się, że czterolistna koniczyna przynosi szczęście. Szczęście – zjawisko, które definiuje doświadczenie szczególnie pozytywnych, negatywnych lub nieprawdopodobnych zdarzeń. Naturalistyczna interpretacja jest taka, że pozytywne i negatywne zdarzenia zdarzają się przez cały czas w życiu człowieka, zarówno z powodu losowych, jak i nielosowych, naturalnych i sztucznych procesów, oraz że nawet nieprawdopodobne zdarzenia mogą zdarzyć się przypadkowo. W tym ujęciu bycie „szczęśliwym” lub „pechowym” jest po prostu opisową etykietą, która wskazuje na pozytywność, negatywność lub nieprawdopodobieństwo zdarzenia.

Nadprzyrodzone interpretacje szczęścia uważają, że jest to atrybut osoby lub przedmiotu albo wynik pozytywnego lub niekorzystnego spojrzenia bóstwa na osobę. Interpretacje te często określają, w jaki sposób można uzyskać szczęście lub nieszczęście, na przykład poprzez noszenie amuletów szczęścia lub składanie ofiar bóstwu. Mówienie, że ktoś jest „urodzonym szczęśliwcem”, może zatem oznaczać, w zależności od interpretacji, cokolwiek z tego, że urodził się w dobrej rodzinie lub okolicznościach, lub że zwykle doświadcza nieprawdopodobnie pozytywnych wydarzeń z powodu jakiejś nieodłącznej własności lub życiowej łaski boga lub bogini w religii monoteistycznej lub politeistycznej.

Wiele przesądów wiąże się ze szczęściem, często są one specyficzne dla danej kultury lub zestawu pokrewnych kultur, a czasem są ze sobą sprzeczne. Na przykład szczęśliwe symbole obejmują liczbę 7 w kręgach chrześcijańskich, a liczbę 8 w kulturze Państwa Środka. Pechowe symbole i wydarzenia obejmują m.in. wchodzenie i wychodzenie z domu różnymi drzwiami w kulturze greckiej, rzucanie kamieniami w wiatr w kulturze Navajo oraz kruki w kulturze zachodniej. Niektóre z tych skojarzeń mogą wynikać z powiązanych faktów lub pragnień. Na przykład w kulturze zachodniej otwarcie parasola w pomieszczeniu może być uważane za pechowe, częściowo dlatego, że może ukłuć kogoś w oczy, podczas gdy ściskanie dłoni z kominiarzem lub złapanie się za guzik może być uważane za szczęśliwe acz częściowo, ponieważ jest to miła, ale czasem nieprzyjemna rzecz, biorąc pod uwagę brudną naturę ich pracy. W kulturze chińskiej skojarzenie liczby 4 jako homofonu ze słowem określającym śmierć może wyjaśnić, dlaczego uważa się ją za pechową. Opracowano niezwykle skomplikowane i czasami sprzeczne systemy określania pomyślnych oraz niepomyślnych czasów i układów rzeczy, na przykład feng shui w chińskiej kulturze i systemy astrologii w różnych kulturach na całym świecie.

Wiele religii politeistycznych ma konkretnych bogów lub bogiń związanych ze szczęściem, w tym Fortuna i Felicitas w starożytnej religii rzymskiej (te pierwsze związane ze słowem „fortuna”, drugie „radość”), Dedun w religii nubijskiej, Siedmiu Szczęśliwych Bogów w japońskiej mitologii, mityczny amerykański żołnierz John Frum w polinezyjskich kultach ładunków oraz niepomyślny Alakshmi w hinduizmie.

Etymologia i definicja mały|225x225px|Reklama biżuterii przynoszącej szczęście z 1927 r. „Dlaczego mieć pecha?”. Angielskie szczęście, jako rzeczownik pojawia się stosunkowo późno, w latach 80. XIX wieku, jako pożyczka od dolnoniemieckiego, holenderskiego lub fryzyjskiego luk, krótkiej formy gelucke (średnio wysoki niemiecki gelücke). Porównaj ze starosłowiańskim słowem lukyj (лукый) – mianowanym przez przeznaczenie i starym rosyjskim luchaj (лучаи) – przeznaczeniem, fortuną. Prawdopodobnie wprowadził angielski jako termin hazardowy, a kontekst hazardu pozostaje wykrywalny w konotacjach tego słowa; szczęście jest sposobem na zrozumienie osobistego przypadku. Szczęście ma trzy aspektyRescher, N., Luck: the brilliant randomness of everyday life p. 32. „Luck accordingly involves three things: (1) a beneficiary or maleficiary, (2) a development that is benign (positive) or malign (negative) from the stand point of the interests of the affected individual, and that, moreover, (3) is fortuitous (unexpected, chancy, unforeseeable.)”.CHANCE News 4.15 ...the definition in the Oxford English dictionary: „the fortuitous happening of an event favorable or unfavorable to the interest of a person”.Rescher, N., Luck: the brilliant randomness of everyday life p. 28. „Luck is a matter of having something good or bad happen that lies outside the horizon of effective foreseeability.”.:

Szczęście jest dobre lub złeRescher, N., Luck: the brilliant randomness of everyday life p. 32. „Luck thus always incorporates a normative element of good or bad: someone must be affected positively or negatively by an event before its realization can properly be called lucky.”.. Szczęście jest wynikiem przypadkuRescher, N., Luck: the brilliant randomness of everyday life p. 32.... „that as a far as the affected person is concerned, the outcome came about „by accident”.. Szczęście odnosi się do rozumnej istoty.

Przed przyjęciem szczęścia pod koniec średniowiecza staroangielski i środkowoangielski wyrażał pojęcie „szczęścia” słowem speed (środkowoeuropejski spede, staroangielski spēd); prędkość oprócz „szczęścia” miała szersze znaczenie „dobrobytu, zysku, obfitości”; nie jest związany z pojęciem prawdopodobieństwa lub szansy, ale raczej z pojęciem losu lub boskiej pomocy; zwycięzca sukcesu można również nazwać szybkością, jak w angielskim „Christ be our speed” (William Robertson, Phraseologia generalis, 1693).

Interpretacje Szczęście jest interpretowane i rozumiane na wiele różnych sposobów.

Brak kontroli Szczęście odnosi się do tego, co dzieje się z osobą poza jej kontrolą. Ten pogląd obejmuje zjawiska, które są przypadkowymi zdarzeniami, na przykład miejscem urodzenia osoby, albo tam gdzie nie ma w żadnej niepewności lub gdzie niepewność jest nieistotna. W tych ramach można rozróżnić trzy różne typy szczęścia:

Szczęście konstytucyjne, czyli szczęście z czynnikami, których nie można zmienić. Miejsce urodzenia i fenotyp genetyczny to typowe przykłady. Przypadkowe szczęście – z przypadkowymi czynnikami. Wypadki i epidemie są typowymi przykładami. Nieznajomość szczęścia, czyli szczęścia z czynnikami, o których nie wiadomo. Przykłady można zidentyfikować tylko z perspektywy czasu.

Błąd Inny pogląd głosi, że „szczęście to prawdopodobieństwo, które bierze się per osoba”. Racjonalistyczne podejście do szczęścia obejmuje stosowanie reguł prawdopodobieństwa i unikanie nienaukowych przekonań. Racjonalista uważa, że wiara w szczęście jest wynikiem złego rozumowania lub pobożnego życzenia. Racjonalista, wierzący w szczęście, który twierdzi, że coś wpłynęło na jego szczęście, popełnia logiczny błąd „post hoc ergo propter hoc”: ponieważ dwa zdarzenia są połączone sekwencyjnie, są również powiązane przyczynowo. Ogólnie:

Jeżeli „A” (czynnik przyciągający szczęście, zdarzenie lub działanie), a następnie wydarzy się B; Dlatego „A” wpływa na pojawienie się „B”.

Wielu współczesnych autorów piszących na ten temat uważa, że definicja dobrego przeznaczenia brzmi: Ten, kto cieszy się dobrym zdrowiem; ma fizyczne i psychiczne możliwości osiągania swoich celów życiowych; ma dobry wygląd i; ma na myśli szczęście i nie jest podatny na wypadkiSumit Kumar Serkar How to be successful and lucky in life..

W perspektywie racjonalistycznej na prawdopodobieństwo wpływ mają jedynie potwierdzone związki przyczynowe.

Zarówno błąd gracza, jak i błąd odwrotny wyjaśniają niektóre problemy z rozumowaniem w powszechnych przekonaniach o szczęściu. Polegają na zaprzeczaniu nieprzewidywalności losowych zdarzeń: „Nie wyrzuciłem siódemki przez cały tydzień, więc zdecydowanie wyrzucę jedną”.

Filozof Daniel Dennett napisał, że „szczęście to zwykłe szczęście”, a nie własność osoby lub rzeczyElbow Room by Daniel Clement Dennett, p. 92. „We know it would be superstitious to believe that „there actually is such a thing as luck” – something a rabbits’ foot might bring – but we nevertheless think there is an unsuperstitious and unmisleading way of characterising events and properties as merely lucky.”..

Esencja mały|225x225px|Figurka Maneki-neko z Siedmioma bogami Szczęścia. Istnieje również szereg duchowych lub nadprzyrodzonych przekonań dotyczących szczęścia. Przekonania te różnią się znacznie między sobą, ale większość zgadza się, że na szczęście można wpływać duchowo, wykonując określone rytuały lub unikając pewnych okoliczności.

Szczęściem może być także wiara w organizację szczęśliwych lub niefortunnych wydarzeń. Szczęście jest formą przesądu, który jest różnie interpretowany przez różne osoby. Carl Jung ukuł termin synchroniczność, który opisał jako „znaczący zbieg okoliczności”.

Religie abrahamowe wierzą, że Bóg kontroluje przyszłe wydarzenia; wiara w szczęście lub los jest krytykowana w 65 rozdziale Księgi Izajasza, wersety 11-12:

Co stanie się z ofiarowaniem jedzenia i wina bogom, których nazywacie szczęściem i losem? Twoje szczęście się skończy.

Wiara w zakres Boskiej Opatrzności jest różna; większość uznaje opatrzność za przynajmniej częściowy, jeśli nie całkowity wpływ na szczęście. Chrześcijaństwo we wczesnym okresie rozwoju przyjmowało wiele tradycyjnych praktyk, które w różnych czasach przyjmowały wróżby i praktykowały formy ofiar rytualnych w celu boskiej woli ich najwyższej istoty lub wpływania na boskie faworyzowanie. Pojęcia „Boskiej Łaski „lub” Błogosławieństwa”, jak są one opisane przez wierzących, bardzo przypominają to, co inni nazywają „szczęściem”.

Religie mezoamerykańskie, takie jak Aztekowie, Majowie i Inkowie, szczególnie mocno wierzyły w relacje między rytuałami a bogami, które w podobnym sensie jak religie abrahamowe można nazwać szczęściem lub opatrznością. W tych kulturach poświęcenie ludzi (zarówno chętnych ochotników, jak i pojmanych wrogów), a także poświęcenie się poprzez upuszczanie krwi, może być postrzegane jako sposób na przebłaganie bogów i zdobycie przychylności dla miasta składającego ofiarę. Alternatywną interpretacją byłoby to, że krew ofiarna była uważana za niezbędny element dla bogów do utrzymania właściwego porządku wszechświata, w taki sam sposób, w jaki olej byłby dolewany do samochodu, aby ten działał poprawnie.

Wiele tradycyjnych afrykańskich praktyk, takich jak voodoo i hoodoo, mocno wierzy w przesąd. Niektóre z tych religii zawierają przekonanie, że osoby trzecie mogą wpływać na szczęście danej osoby. Szamani i czarownice są zarówno szanowani, jak i przerażeni, w oparciu o ich zdolność do powodowania dobrego lub złego szczęścia dla mieszkańców pobliskich wiosek.

Samospełniająca się przepowiednia Niektóre dowody potwierdzają pogląd, że wiara w szczęście działa jak placebo, wywołując pozytywne myślenie i poprawiając reakcje ludzi na wydarzenia.

W psychologii osobowości ludzie niezawodnie różnią się od siebie w zależności od czterech kluczowych aspektów: wiary w szczęście, odrzucenia szczęścia, szczęścia i bycia nieszczęśliwymMaltby, J., Day, L., Gill, P., Colley, A., Wood, A.M. (2008). [Beliefs around luck: Confirming the empirical conceptualization of beliefs around luck and the development of the Darke and Freedman beliefs around luck scale] Personality and Individual Differences, 45, 655–660.. Ludzie, którzy wierzą w szczęście, są bardziej optymistyczni, bardziej zadowoleni ze swojego życia i mają lepsze nastroje. Ludzie, którzy uważają się za osobiście nieszczęśliwych, odczuwają większy niepokój i rzadziej korzystają z nieoczekiwanych okazjiPopular Science: The Science Of Luck.. jednym badaniu z 2010 r. Stwierdzono, że golfiści, którym powiedziano, że używają „szczęśliwej piłki”, osiągali lepsze wyniki niż ci, którzy tego nie robili.

Niektóre osoby celowo stawiają się w sytuacjach, które zwiększają szanse na nieoczekiwane spotkanie, na przykład towarzysko z ludźmi pracującymi w różnych dziedzinach.

Aspekty społeczne mały|248x248px|Koło fortuny przedstawione w książce Sebastiana Branta, autor Albrecht Dürer Szczęście jest ważnym czynnikiem w wielu aspektach społeczeństwa.

Gry