Ludvík Štěpán (ur. 2 lutego 1943 w Dačicach, zm. 29 grudnia 2009 w Brnie) – czeski pisarz, dziennikarz, profesor slawistyki na Uniwersytecie Masaryka w Brnie.
Życie i działalność Urodził się w Dačicach na Morawach, jego życie i twórczość były jednak związane z Brnem. W Brnie ukończył technikum mechaniczne. Pracował jako kontroler, a później jako projektant w brneńskiej firmie Královopolská. Był również zatrudniony w teatrze, potem pracował jako dziennikarz w brneńskich redakcjach Lidovej demokracii i Mladej fronty. Od roku 1975 był pisarzem i tłumaczem z zawodu. W latach 1985–1991 studiował polonistykę i bohemistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Masaryka w Brnie (praca dyplomowa Tradice a současnost polské epigramatiky). Po roku 1989 wrócił do dziennikarstwa (był m.in. pracownikiem naukowym dzienników Zemědělské noviny i Demokrat), był dyrektorem agencji artystyczno-reklamowej (LUSK). Od roku 1995 był wykładowcą eksternistycznym w Instytucie Slawistyki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Masaryka, a od roku 1996 piastował tam stanowisko adiunkta, później docenta (w roku 2001 habilitował się na podstawie pracy Vývoj žánrového systému polské literatury – od renesance k postmodernismu), a od roku 2007 pracował jako profesor literatury słowiańskiej. Jako redaktor wniósł wkład w czasopisma „Slavica Litteraria – Literárněvědná slavistika” i „Opera Slavica – Slavistické rozhledy”, „Litteraria Humanitas”.
Debiutował jako autor wierszy poezji przyrodniczej, podróżniczej i miłosnej. Opowiadania i powieści Štěpána były z początku sytuowane na morawskiej wsi, a ich historia była związana z wysiłkami bohaterów w celu znalezienia sensu własnego życia i jego prawdziwej wartości. Już od czasu wydania zbiorów opowiadań Květiny jsou tu zbytečné i Znamení břízy charakterystycznymi cechami prozy autora były: kompozycja dzieląca historię częstymi retrospektywami, znaczny stopień liryzacji, skrótowość i metaforyczny styl. Podobnie zbudowana jest powieść Vichřice, w której bohater analizuje swoją winę w tragicznej śmierci dziewczynki. Oprócz historii o dojrzewającej młodzieży pisarz wydał zbiór opowiadań Vysoko letí ptáci, w których poruszono temat samotności i odosobnienia osób starszych.
W latach 80 przeszedł na gatunki bardziej epickie. W swojej powieści o morawskim miasteczku przygranicznym próbował zmierzyć się z tematem okupacji (A jinak se pluje po moři), napisał także powieść osadzoną w środowisku medycznym, zawierającą elementy science fiction (Transplantace). Opublikował także szereg publikacji naukowych z zakresu literaturoznawstwa polskiego, koncentrując się głównie na zagadnieniach genologicznych (np. Vývoj žánrového systému polské literatury).
Wybrana twórczość Klepání na lásku (1973) Květiny jsou tu zbytečné (1976) Vichřice (1977) Pan Střelnice (dla dzieci, 1979) Znamení břízy (1979) Vysoko letí ptáci (1980) A jinak se pluje po moři (1985) Kovbojové z papíru (dla dzieci, 1986) Husar a panenka (dla dzieci, 1987) Transplantace (1990) Hry s protinožci (1990) Pan Střelnice v Bambulálii (leporello, 1993) Co dělám celý den (leporello, 1993) Tombík mezi dinosaury (leporelo, 1994) Máme rádi zvířata (dla dzieci, 1996, z Václavem Richterem) Mezi námi zvířaty I (dla dzieci, 2004) Mezi námi zvířaty II (dla dzieci, 2004)
Przypisy
Linki zewnętrzne Kdo je kdo v české slavistice
Kategoria:Czescy poloniści Kategoria:Czescy slawiści Kategoria:Czescy dziennikarze Kategoria:Czescy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Masaryka