Harry van der Hulst (ur. 1953) – holenderski językoznawca. Specjalizuje się w fonologii.
Jest absolwentem Uniwersytetu w Lejdzie, gdzie kształcił się w zakresie niderlandystyki, lingwistyki ogólnej i filozofii języka/logiki. W 1984 r. otrzymał na tejże uczelni stopień doktora, broniąc rozprawę pt. Syllable structure and stress in Dutch.
W latach 1977–1985 był czynny w Holenderskim Instytucie Leksykologii, a w 1986 r. został zatrudniony na Uniwersytecie w Lejdzie. W 1994 r. objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Holenderskim Instytucie Lingwistyki Generatywnej, a w latach 1996–1999 sprawował funkcję dyrektora. W 2000 r. został profesorem lingwistyki na Uniwersytecie Connecticut.
Publikacje (wybór) Asymmetries in vowel harmony. A representational account (2018). . Oxford University Press. Phonological typology (2017). [w:] The Cambridge Handbook of Typological Linguistics (), Cambridge University Press. Word stress: Theoretical and typological issues (2014). . Cambridge University Press. Deconstructing stress (2012). „Lingua” 122, 1494-1521. Recursion and human language (2010). . Mouton de Gruyter. The phonological structure of words. An introduction (współautorstwo, 2001). . Cambridge University Press. The syllable: Views and facts (współautorstwo, 1999). . Mouton de Gruyter Word prosodic systems in the languages of Europe (1999). . Mouton de Gruyter Units in the analysis of signs (1993). „Phonology” 10(2), 209–241. Syllable structure and stress in Dutch (1984). . Foris Publications. The structure of phonological representations (współautorstwo, 2 tomy, 1982). . Foris Publications.
Przypisy
Kategoria:Holenderscy językoznawcy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lejdzie Kategoria:Urodzeni w 1953