Anton Hnatowycz Burłaczuk (, , Anton Ignatjewicz Burłaczuk; ur. 1925 we wsi Morozowka w rejonie pohrebyszczeńskim w obwodzie winnickim, zm. 17 lutego 1945 w Golicach k. Cedyni) – radziecki żołnierz, czerwonoarmista, nagrodzony pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Do 1940 skończył 7 klas szkoły, później pracował w kołchozie, w 1941 znalazł się na terytorium okupowanym przez Niemców. Po ponownym zajęciu tego terytorium przez ZSRR, 4 kwietnia 1944 został powołany do Armii Czerwonej. Od 18 lipca 1944 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na 3 i 1 Froncie Nadbałtyckim oraz 1 Białoruskim w składzie 82 Dywizji Piechoty. Jesienią 1944 brał udział w operacji rżewskiej, następnie w walkach na terytorium Estonii i Łotwy, m.in. zdobywaniu Rygi, a później w walkach w północno-zachodniej części Litwy. Od 14 stycznia 1945 brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej jako szeregowiec 601 pułku piechoty 82 Dywizji Piechoty 47 Armii, będąc celowniczym stacjonarnego karabinu maszynowego. Walczył na przyczółku magnuszewskim, nad Pilicą i w okolicach Warki, później uczestniczył w walkach o Kutno, a pod koniec stycznia w walkach w okolicach Czarnkowa. 15 lutego 1945 w walkach nad Odrą został ranny, mimo to walczył dalej, niszcząc wiele stanowisk ogniowych wroga. 17 lutego brał udział w odpieraniu 10 niemieckich kontrataków, po czym zginął. Został pochowany w Golicach.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 31 maja 1945) Order Lenina (pośmiertnie, 31 maja 1945) Order Sławy III klasy (17 listopada 1944) Medal za Odwagę (27 października 1944)
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Sławy Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy szeregowi Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1945