Lucyna Antonina Szafran-Szadkowska (ur. 1 października 1933 w Łączkach Jagiellońskich, zm. 7 listopada 1994 w Opolu) – polska archeolożka specjalizująca się w badaniach prehistorii Śląska Opolskiego, muzealniczka.

Życiorys Urodziła się 1 października 1933 w Łączkach Jagiellońskich w rodzinie robotniczej. Jej rodzicami byli cieśla budowlany Jan Szafran oraz Józefa z Urbanów, a siostrami Janina i Stanisława. Od 1939 do 1943 pobierała naukę w szkole podstawowej w rodzinnej miejscowości. Kontynuowała ją w szkole w Łękach Strzyżowskich. Od 1948 uczyła się w liceum pedagogicznym w Krośnie. Maturę zdała w 1952. Do 1953 pracowała jako kierowniczka świetlicy w Głowience, a do 1954 na stanowisku kierowniczki oddziału kultury Powiatowej Rady Narodowej w Krośnie.

W 1958 ukończyła archeologię na Uniwersytecie Wrocławskim, broniąc pracę magisterską pt. Pradzieje powiatu opolskiego, której promotorem był Włodzimierz Hołubowicz. We wrześniu zamieszkała w Opolu. Pracowała jako instruktorka w wydziale kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej. 2 grudnia podjęła pracę w Dziale Archeologii Muzeum Śląska Opolskiego, gdzie sporządziła ok. 10 tys. kart katalogowych zbiorów. W lutym 1959 poznała Jana Szadkowskiego, z którym 14 lipca 1960 zawarła małżeństwo. Urodziła dwoje dzieci, Jana (ur. 1961) i Marię (ur. 1969). Z Muzeum Śląska Opolskiego była związana do 28 lutego 1978, od 15 stycznia 1968 na stanowisku kierowniczki Działu Archeologicznego.

19 czerwca 1969 uzyskała stopień naukowy doktora w Instytucie Historii Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu broniąc napisanej pod kierunkiem Eugeniusza Konika dysertacji pt. Walory osadnicze Opolszczyzny i ich rola w zakresie kształtowania stosunków gospodarczo-społecznych i kulturalnych w okresie wpływów rzymskich. Od 1971 prowadziła w WSP ćwiczenia i wykłady zlecone. Tamże w 1977 została zatrudniona na stanowisku adiunkta. W 1982 uzyskała habilitację na podstawie pracy pt. Zagadnienie etnogenezy Słowian w historiografii polskiej: w okresie od średniowiecza do końca XIX wieku. Rok później na stanowisku docenta. 1 grudnia 1990 została profesorem nadzwyczajnym. Była promotorką ponad dwustu magistrów i jednego doktora.

Zmarła nagle 7 listopada 1994 w Opolu, pochowana pięć dni później na tamtejszym cmentarzu komunalnym.

Działalność naukowa Organizowała wydarzenia popularnonaukowe oraz wystawy stałe i objazdowe. Była pomysłodawczynią popularyzujących naukę otwartych odczytów, które odbywały się pod nazwą Wszechnica Opolska. Opublikowała ponad 200 artykułów, m.in. w prasie lokalnej, Opolskim Roczniku Muzealnym, Kwartalniku Opolskim oraz „Kwartalniku Historycznym”. Była członkinią Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego. Prowadziła badania wykopaliskowe m.in. w:

Ligota Dolna (powiat kluczborski) – osada kultury pomorskiej Dobrzeń Wielki – pochówki kultury łużyckiej Daniec – osada kultury przewoskiej dzielnice Opola Zakrzów i Wróblin – osada kultury przewoskiej Nowy Dwór (Kowalowice) – osada kultury przewoskiej Mionów – osada kultury przewoskiej Dąbrowa (powiat namysłowski) – pochówki kultury łużyckiej

Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiałów źródłowych) Cmentarzysko całopalne w Dobrzeniu Wielkim, pow. Opole, 1968 Cmentarzysko z okresu wpływów rzymskim w Tarnowie, pow. Opole, 1972 Wierzenia najstarszej ludności Opolszczyzny, Opole, 1976 Zagadnienie etnogenezy Słowian w historiografii polskiej: w okresie od średniowiecza do końca XIX stulecia. Opole: Wyższa Szkoła Pedagogiczna, 1983. Struktura i rozwój osadnictwa na terenie Opolszczyzny w okresie wpływów rzymskich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984. Zanim powstało Opole. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1987. Ziemia Opolska w czasach starożytnych (I do IV wiek naszej ery). Opole: Wyższa Szkoła Pedagogiczna, 1991. Najstarsze dzieje Opola: tajemnice wydarte ziemi. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1995.

Odznaczenia i nagrody Odznaka „Zasłużony dla PTAiN” (1967) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1969) Odznaka Honorowa „Zasłużonemu Opolszczyźnie” (1973) Srebrny Krzyż Zasługi (1975) Nagroda Ministra Oświaty (1979) Nagroda WSP w Opolu (dwukrotnie: 1980, 1981) Nagroda Rektora WSP w Opolu III stopnia (1988) Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” (1989) Źródło:.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Opolu Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową „Zasłużonemu Opolszczyźnie” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Opolu Kategoria:Polscy archeolodzy Kategoria:Polscy muzealnicy Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1994