Europejska Konferencja Lotnictwa Cywilnego

Europejska Konferencja Lotnictwa Cywilnego (, ECAC , CEAC) to międzyrządowa organizacja utworzona w 1955 r. przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) oraz Radę Europy. Jest to najdłużej istniejąca organizacja lotnictwa cywilnego w Europie. Zadaniem organizacji jest zharmonizowanie polityki oraz praktyk w zakresie lotnictwa cywilnego wśród jej państw członkowskich, a misją – promocja ciągłego rozwoju bezpiecznego, wydajnego i zrównoważonego systemu transportu lotniczego w Europie.

Podstawa prawna ECAC został utworzony na podstawie Resolution formally constituting ECAC (ECAC/1-RES.1, 1955), co było możliwe dzięki rekomendacji nr 28 Konferencji Koordynacji Transportu Lotniczego w Europie (, CATE). Podczas inauguracyjnej konferencji w 1955 r. wybrana została Komisja Konstytucyjna, która zatwierdziła powstanie organizacji. Uchwała określiła podstawowe zasady działalności ECAC, państwa członkowskie oraz warunki współpracy ECAC z ICAO, a także innymi organizacjami lotniczymi.

Podczas pierwszej sesji ECAC zastanawiano się, jaki kształt powinna przyjąć organizacja – do wyboru były trzy alternatywy:

zupełnie niezależna agencja, ciało podporządkowane ICAO oraz zintegrowane w całości z tą organizacją, jak to przewidziano w art. 55(a) Konwencji chicagowskiej; ciało o statusie pośrednim, jak rozważano w rekomendacji nr 28 CATE, które sformułuje swój własny program, organizuje własne spotkania, tworzy własną agendę, ale będzie funkcjonować w ścisłej współpracy z ICAO oraz korzystać z usług Sekretariatu ICAO.

Wybrana została opcja trzecią.

ECAC posiada także swoją Konstytucję (1993) oraz Regulamin Wewnętrzny (Rules of Procedure, 1994) wraz z załącznikami, które regulują działalność organizacji, jej strukturę, współpracę z ICAO oraz innymi organizacjami lotniczymi, a także kwestię Focal Points.

Historia Pomysł stworzenia europejskiej organizacji transportu lotniczego pojawił się w 1951 r. podczas Zgromadzenia Konsultacyjnego Rady Europy, która przedstawiła kilka propozycji współpracy wewnątrz Europy w kwestii transportu, w tym zasugerowała swojemu Komitetowi Ministrów zwołanie konferencji, która miałaby zrzeszać rządowych ekspertów w dziedzinie transportu lotniczego oraz reprezentantów różnych europejskich przedsiębiorstw lotniczych.

Członkowie Komitetu zdecydowali jednak, że ciałem odpowiedniejszym do podjęcia się takiego zadania jest Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) – decyzja ta została podjęta w Resolutions of the Council of ICAO and the Council of Europe Relative to the Convening of a Conference on the Co-ordination of Air Transport in Europe.

Rada ICAO przystała na propozycję Rady Europy, adaptując rezolucję ICAO Doc 7447-C/868, lecz zasugerowała najpierw powołanie komitetu przygotowawczego, by omówić rolę ICAO w przedsięwzięciu oraz jasno określić kwestie, które mają zostać poruszone. Komitet miał być odpowiedzialny za analizę agendy oraz wszystkich materiałów z nią związanych, a także zgłoszenie wszelkich wątpliwości z nimi związanych do ICAO.

Spotkanie komitetu składającego się z dziewięciu państw odbyło się w listopadzie 1953 r. w Paryżu. Członkom komitetu udało się osiągnąć jednomyślność co do kształtu agendy – stanowiła ona podstawę do utworzenia przepisów ramowych programu ECAC.

CATE () została formalnie zwołana przez ICAO w grudniu 1953 r. i odbyła się po raz pierwszy w Strasburgu w kwietniu 1954 r. W związku z dużą ilością zgłoszonych rekomendacji, które wymagałyby działań następczych, zdecydowano się na utworzenie stałej europejskiej organizacji stworzonej z przedstawicieli władz lotniczych oraz pozostającej w stałym kontakcie z ICAO. Zasugerowano, by organizacja nazywała się „European Civil Aviation Conference”, by spotykała się regularnie oraz była jak najściślej związana z ICAO, jak i innymi zainteresowanymi organizacjami.

Inauguracyjna konferencja ECAC odbyła się w Strasburgu między 28 listopada a 20 grudnia 1955 r. Postanowiono, że organizacja opracuje własny statut i program, ale będzie ściśle współpracować z ICAO, a nawet korzystać z usług jego Sekretariatu. Koszty poniesione przez ICAO na rzecz ECAC miały być podzielone proporcjonalnie między państwa ECAC (w zależności od sumy składek wnoszonych do ICAO przez te państwa).

W 2020 r. doszło do oddzielenia działalności ECAC od działalności ICAO. Ponadto ICAO przestała świadczyć na rzecz ECAC usługi administracyjne, niemniej jednak obie organizacje nadal współpracują ze sobą. 26 marca 2020 r. podpisana została umowa między ECAC i Eurocontrol, na mocy której usługi administracyjne dla ECAC będą świadczone przez Eurocontrol (the Agreement signed between EUROCONTROL and ECAC on 26 March 2020, with effect as from 01 April 2020 concerning the provision by EUROCONTROL of administrative services to ECAC). Umowa weszła w życie 1 kwietnia 2020 r.

Struktura Organizacja opiera swoją działalność na organizowanych raz na trzy lata sesjach plenarnych, spotkaniach Dyrektorów Generalnych ECAC (trzy razy do roku) oraz Komitetu Koordynacyjnego ECAC (kilka razy w roku), który składa się z Przewodniczącego ECAC (), trzech Wiceprzewodniczących ( oraz maksymalnie siedmiu koordynatorów ()– są oni powoływani z grupy dyrektorów generalnych lotnictwa cywilnego (, DGCA) i są odpowiedzialni za kierowanie działalnością ECAC w konkretnych dziedzinach, z pomocą specjalistów, grup roboczych i zadaniowych.

Istnieje również Sekretariat organizacji, nad którym opiekę sprawuje Sekretarz Wykonawczy.

Siedziba ECAC znajduje się w Paryżu, a językami roboczymi jest język angielski oraz francuski.

Sesje plenarne ECAC spotyka się raz na trzy lata na obradach plenarnych, które odbywają się w Parlamencie Europejskim w Strasburgu. Celem obrad jest utworzenie programu pracy ECAC oraz budżetu na następne trzy lata. Delegaci omawiają również sprawozdania z działalności organizacji od czasu poprzedniej sesji plenarnej, uchwalane są zalecenia, uchwały i wytyczne, a także wybierani są: Przewodniczący ECAC, Wiceprzewodniczący oraz członkowie Komitetu Koordynacyjnego. mały|36. sesja plenarna ECAC Istnieją pewne kryteria określające, jakie kwestie mogą zostać włączone do programu pracy organizacji na następne trzy lata:

zagadnienie to musi być ważne oraz stanowić obiekt zainteresowań dużej liczby państw członkowskich lub innych organizacji europejskich, akceptowalne rozwiązanie danego problemu jest możliwe do zrealizowania, oczekiwane skutki działań mogą przyczynić się do poprawy efektywności, zwłaszcza dla pracy Komisji Europejskiej oraz ICAO.

Ostatnia sesja plenarna miała miejsce w 2018 r., podczas której został ustalony program pracy na lata 2019–2021. Następna sesja plenarna odbędzie się w 2021 r.

Spotkania Dyrektorów Generalnych Spotkania Dyrektorów Generalnych lotnictwa cywilnego wszystkich państw członkowskich ECAC () odbywają się trzy razy w roku. Podczas nich dyskutowane są kwestie dotyczące europejskiego i światowego lotnictwa oraz podejmowane kluczowe decyzje mające na celu zapewnienie jednolitego europejskiego stanowiska.

Corocznie odbywa się także Forum ECAC, podczas którego Dyrektorzy mają szanse na odbycie nieformalnych dyskusji strategicznych na tematy o dużym znaczeniu.

Komitet Koordynacyjny Komitet Koordynacyjny ECAC () jest organem administrującym organizacją pomiędzy sesjami. Do obowiązków Komitetu należy tworzenie agendy sesji, tworzenie kalendarza spotkań, koordynowanie pracami organów organizacji oraz podmiotów z nią związanych oraz rozporządzaniem i pilnowaniem wykonania budżetu.

W skład Komitetu wchodzą:

Przewodniczący ECAC, Maksymalnie 3 Wiceprzewodniczących, Przewodniczący podmiotów związanych, Maksymalnie 7 innych członków, którzy są dyrektorami generalnymi lotnictwa cywilnego państwa członkowskiego.

Przewodniczący ECAC wybierani są na trzyletnią kadencję z możliwością reelekcji. Od 2014 r. stanowisko przewodniczącej sprawuje Ingrid Cherfils ze Szwecji. Wiceprzewodniczącymi są Patrick Gandil (Francja) oraz Alessio Quaranta (Włochy).

Focal Points Na chwilę obecną (sierpień 2020) jest 7 koordynatorów:

Focal Point for External Relations – stosunki zewnętrzne, Focal Point for Safety – bezpieczeństwo, Focal Point for Facilitation and Security – ułatwienia oraz ochrona, Focal Point for Environmental Matters – ochrona środowiska, Focal Point for Economic Matters – kwestie ekonomiczne, Focal Point for Remotely Piloted Aircraft Systems (RPAS) – bezzałogowe statki powietrzne.

Zakres kompetencji poszczególnych koordynatorów został określony w Konstytucji ECAC, lecz każdy z nich jest odpowiedzialny za implementację programu ze swojej dziedziny, tworzenie grup roboczych i zadaniowych, a także zdawanie raportu z działalności zespołu podczas spotkań Dyrektorów Generalnych oraz Komitetu Koordynacyjnego.

JAA TO The Joint Aviation Authorities Training Organisation (JAA TO) jest podmiotem związanym z ECAC, oferującym szkolenia w zakresie bezpieczeństwa w lotnictwie skupiające się na regulacjach oraz zasadach panujących w Europie. JAA TO powstało z organizacji Joint Aviation Authorities (JAA), która stanowiła pierwowzór EASA.

Państwa członkowskie ECAC liczy 44 państwa członkowskie, z czego 19 to państwa założycielskie.

Do państw członkowskich ECAC należą wszystkie 27 państw Unii Europejskiej, 31 z 32 państw członkowskich EASA oraz wszystkie 41 państw Eurocontrol. Państwa, które należą tylko i wyłącznie do ECAC to Azerbejdżan, Islandia oraz San Marino. + Państwa członkowskie ECACPaństwoData przystąpieniaStatus Albanialipiec 1998 Armeniagrudzień 1996 Austria1955państwo założycielskie Azerbejdżanlistopad 2002 Belgia1955państwo założycielskie Bośnia i Hercegowinalistopad 2002 Bułgariaczerwiec 1991 Chorwacjalipiec 1992 Cyprlipiec 1969 Czarnogóraczerwiec 2008 Czechyczerwiec 1991 Dania1955państwo założycielskie Estoniamarzec 1995 Finlandia1955państwo założycielskie Francja1955państwo założycielskie Grecja1955państwo założycielskie Gruzjakwiecień 2005 Hiszpania1955państwo założycielskie Holandia1955państwo założycielskie Irlandia1955państwo założycielskie Islandia1955państwo założycielskie Litwalipiec 1992 Luksemburg1955państwo założycielskie Łotwakwiecień 1993 Macedonia Północnalipiec 1997 Maltaczerwiec 1979 Mołdawiagrudzień 1996 Monakoczerwiec 1989 Niemcy1955państwo założycielskie Norwegia1955państwo założycielskie Polskaczerwiec 1990 Portugalia1955państwo założycielskie Rumuniaczerwiec 1991 San Marinoczerwiec 2008 Serbialistopad 2002 Słowacjastyczeń 1993 Słowenialipiec 1992 Szwajcaria1955państwo założycielskie Szwecja1955państwo założycielskie Turcja1955państwo założycielskie Ukrainagrudzień 1999 Węgryczerwiec 1990 Wielka Brytania1955państwo założycielskie Włochy1955państwo założycielskie

Polska w ECAC Polska jest członkiem ECAC od czerwca 1990 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego bierze udział w sesjach plenarnych ECAC oraz spotkaniach Dyrektorów Generalnych Lotnictwa Cywilnego. Od maja 2018 r. Obecny Prezes ULC, Piotr Samson, jest również członkiem Komitetu Koordynacyjnego ECAC.

Przepisy ECAC są implementowane do polskiego porządku prawnego na mocy art. 3 ust. 4 pkt 4 ustawy Prawo Lotnicze.

Organizacje siostrzane ECAC stał się modelową organizacją regionalną, na bazie której powstały organizacje siostrzane zrzeszające państwa Ameryki Łacińskiej oraz państwa afrykańskie i arabskie:

ACAO – Arab Civil Aviation Organization, AFCAC – African Civil Aviation Commission, LACAC – Latin-American Civil Aviation Commission.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Organizacje lotnicze Kategoria:Organizacje międzynarodowe