Choina Siebolda (Tsuga sieboldii) – gatunek iglasty pochodzący z japońskich wysp Honsiu, Kiusiu, Sikoku i Yakushima. W Europie i Ameryce Północnej drzewo jest czasami używane jako drzewo ozdobne i jest uprawiane od 1850 roku.
Morfologia Pokrój Drzewo jest często wielopniowe od podstawy, a gęsta korona jest szeroko stożkowa i spiczasta. Osiąga do 30 m wysokości i 360 cm obwodu pnia. Kora ma ciemny różowo-szary kolor. Kiedy drzewo jest młode ma korę gładką z poziomymi fałdami, ale później pęka w kwadraty i łuszczy się. Nagie pędy są blado lśniąco płowe, ale mogą różnić się od białych lub bladobrązowych. Liście Podstawa ogonka jest czerwono-brązowa. Liście są gęsto ustawione w nieregularnych płaskich rzędach. W porównaniu z innymi gatunkami z rodzaju choina ich igły są szerokie i przysadziste, a ich długość waha się od 0,7 do 2 cm długości i około 0,2 cm szerokości. Są tępe, z karbowanymi końcami, mają błyszczący i ciemnozielony kolor z ich górnej części. Spodnia strona igieł jest matowa i biaława. Kwiaty Męskie są bardzo małe, i zebrane w szyszki tylko 2 mm długości, kuliste i wiśniowo-czerwone. Żeńskie szyszki są nieco większe – osiągają ok. 5 mm, są fioletowe i jajowate. Szyszki Osiągają od 2 do 2,5 cm długości, końce łusek są grube. Gatunki podobne Spośród choin o płaskich liściach (sekcja Micropeuce) wyróżnia się jako jedyna nagimi pędami. Liście ma bardzo podobne do choiny różnolistnej (tylko paski od dołu bardziej blade).
Zagrożenie gatunku Choina Siebolda ma status gatunku bliskiego zagrożenia według IUCN i spadającą populację.
Przypisy
Kategoria:Sosnowate