Stare Żośno – dawny majątek. Tereny na których leżał znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Słoboda.
Historia Od XVII wieku do II wojny światowej własność rodu Snarskich. Z dawnego założenia dworskiego zachowały się tylko ruiny gorzelnia i ruiny renesansowej kaplicy grobowej z XVII wieku położonej na północny wschód od wsi HuleGrzegorz Rąkowski, Kresowe rezydencje, Tom I, województwo wileńskie, wyd.IPN, Warszawa 2017, s.180. W czasach zaborów w gminie Żośna, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 majątek leżał w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim, od 1926 w powiecie postawskim, w gminie Żośno.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 48 osób, 16 było wyznania rzymskokatolickiego a 32 prawosławnego. Jednocześnie 16 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 32 białoruską. Było tu 8 budynków mieszkalnych. W 1931 w 4 domach zamieszkiwało 48 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Wesołusze i prawosławnej w Słobodzie Żośniańskiej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Miadziole i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Słobodzie Żośniańskiej.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie miadzielskim Kategoria:Majątki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)