Emil Novotný (ur. 7 września 1903 w Rużomberku, zm. 1 stycznia 1988 w Nitrze) – czechosłowacki i słowacki wojskowy, podpułkownik sztabu generalnego.
Życiorys Urodził się w Rużomberku, w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu 6-klasowej szkoły ludowej z wykładowym językiem węgierskim, przez cztery lata chodził do gimnazjum w Rużomberku. Ze względu na sytuację finansową, dalszą naukę kontynuował w szkole handlowej w Dolnym Kubinie, którą ukończył w 1923 roku uzyskując maturę.
W 1923 roku został powołany do zasadniczej służby wojskowej w 3 batalionie górskim. Wyraził chęć zawodowej służby wojskowej i w dniu 1 października 1923 roku zdał egzamin do Akademii Wojskowej w Hranicach. Akademię ukończył 15 sierpnia 1925 roku uzyskując stopień porucznika.
Po zakończeniu szkoły został skierowany do 4 pułku piechoty „Prokopa Wielkiego” w Hradec Králové, gdzie został dowódcą plutonu w 6 kompanii. W okresie od sierpnia 1925 do października 1926 roku ukończył kurs aplikacyjny dla zawodowych oficerów w Milovicach i został zawodowym oficerem. W 1930 roku został przeniesiony do 11 pułku piechoty „František Palacký” w Pisku, gdzie został dowódca plutonu w 6 kompanii. Oprócz tego pełnił również funkcję wykładowcy w szkole dla oficerów rezerwy przy 5 Dywizji Piechoty.
W 1932 roku złożył podanie do Wyższej Szkoły Wojskowej w Pradze i po zdaniu egzaminów, 18 czerwca 1932 roku został jej słuchaczem. Szkołę ukończył w 1935 roku, tytuł oficera sztabu generalnego (dyplomowanego) otrzymał w 1936 roku. Podczas studiów odbył szereg kursów i staży w różnych rodzajach wojska, m.in. 1 października 1934 roku ukończył kurs obserwatorów lotniczych.
Po zakończeniu studiów został przydzielony do sztabu 12 Dywizji Piechoty w Użhorodzie. Następnie pełnił służbę w sztabie XII Korpusu, gdzie był naczelnikiem II wydziału (wywiadu). W czasie mobilizacji armii czechosłowackiej w 1938 roku w okresie od 25 sierpnia do 14 grudnia 1938 roku był naczelnikiem II wydziału (wywiadu) VII Korpusu w Vráble. Następnie w okresie od stycznia do marca 1939 roku oddelegowany jako oficer łącznikowy przy rządzie autonomii Rusi Zakarpackiej w Chuście. Po ataku wojsk węgierskich na Ruś Zakarpacką, wyjechał na Słowację wraz z czechosłowackimi wojskami.
Po utworzeniu państwa słowackiego w dniu 14 marca 1939 roku wstąpił do armii słowackiej. Po reorganizacji wojsk słowackich, w maju 1939 roku przeniesiony został do Ministerstwa Obrony Narodowej i został zastępcą szefa sztabu Naczelnego Dowództwa. Funkcję tę pełnił do sierpnia 1939 roku, kiedy został szefem sztabu utworzonej słowackiej Armii Polowej „Bernolak”. Funkcję tę pełnił od 28 sierpnia do 8 października 1939 roku. W tym czasie uczestniczył w ataku wojsk słowackich na Polskę.
W lutym 1940 roku został zastępcą komendanta Akademii Wojskowej w Bratysławie, a we wrześniu 1940 roku został przeniesiony do sił powietrznych, 15 kwietnia 1941 roku został zastępcą szefa ds. uzbrojenia słowackich sił powietrznych.
Po ataku na Związek Radziecki w czerwcu 1941 roku został szefem sztabu Dowództwa Operacyjnego Dowództwa Lotnictwa „LIPA”, któremu podlegały słowackie jednostki lotnicze biorące udział w działaniach bojowych przeciwko ZSRR. Powrócił z frontu 28 października 1941 roku i ponownie pełnił funkcję szefa sztabu Dowództwa Sił Powietrznych w Trenczynie. W lipcu 1942 roku ponownie został skierowany na front, gdzie został szefem sztabu słowackiej Dywizji Szybkiej. Na tym stanowisku uczestniczył w walkach na Kaukazie i Rostowie. Funkcję tę pełnił do 11 grudnia 1942 roku.
Po powrocie z frontu został przeniesiony do Ministerstwa Obrony Narodowej na podrzędne stanowisko, a w marcu 1943 roku przeszedł do Wojskowego Zarządu Transportu, a potem Cywilnej Obrony Przeciwlotniczej jako szeregowy pracownik tych zarządów.
W 1943 roku, w związku ze stanem zdrowia, po opinii, że jest niezdolny do dalszej służby wojskowej, z dniem 1 października 1943 roku został przeniesiony do rezerwy.
Po przeniesieniu do rezerwy pracował jako dyrektor administracyjny w zakładach lotniczych w Trenczynie, gdzie pracował do listopada 1944 roku. Po wybuchu słowackiego powstania narodowego, nie wziął w nim czynnego udziału w związku ze stanem zdrowia, lecz udzielał pomocy powstańcom – przekazując informację oraz materiały.
Po upadku powstania wszedł w skład rządu Republiki Słowackiej w Bratysławie, gdyż nie powiązano go z powstaniem. W dniu 1 marca 1945 roku w związku z mobilizacją został powołany do wojska i mianowany dowódcą Cywilnej Obrony Przeciwlotniczej Republiki Słowackiej. Funkcję tę pełnił zaledwie miesiąc, po czym zdezerterował.
Po zakończeniu II wojny światowej nie wstąpił do wojska. Od listopada 1946 roku pracował w państwowych czechosłowackich liniach lotniczych jako dyrektor. W tym czasie na krótko powołany został do wojska, ale natychmiast został przeniesiony do rezerwy. W październiku 1948 roku został zwolniony z pracy w czasie czystek dokonywanych przez władze komunistyczne. Następnie pracował w różnych zawodach, urzędnika, pracownika banku, magazyniera, skąd był zwalniany z powodów politycznych. Wielokrotnie też badano go pod kątem służby w wojsku słowackim. Ostatecznie od 1956 roku pracował jako robotnik w fabryce celulozy w Rużomberku.
Awanse armia czechosłowacka porucznik (poručík) (15.08.1928) nadporucznik (nadporučík) (01.10.1929) kapitan (kapitán) (01.10.1934) (od 31.12.1936 dyplomowany) kapitan sztabowy dypl. (štábní kapitan generálneho štábu) (01.04.1937) armia słowacka major dypl. (major generálneho štábu) (17.05.1939) podpułkownik dypl. (podplukovník generálneho štábu) (01.07.1940)
Odznaczenia Medal „Za bohaterstwo” kl. II (1942) Medal „Za bohaterstwo” kl. III (28.11.1940) Pamiątkowy Medal za Obronę Słowacji w marcu 1939 z okuciem JAVORINA (grudzień 1939) Krzyż Żelazny kl. I (III Rzesza) Krzyż Żelazny kl. II (III Rzesza) Order Zasługi Orła Niemieckiego kl. I z mieczami (08.01.1943) Order Zasługi Orła Niemieckiego kl. I (14.01.1942) Order Korony Rumunii kl. III z mieczami za męstwo wojskowe (1943)
Bibliografia
Kategoria:Słowaccy wojskowi Kategoria:Czechosłowaccy wojskowi Kategoria:Uczestnicy słowackiej agresji na Polskę 1939 Kategoria:Uczestnicy słowackiej agresji na ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Orła Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Ludzie urodzeni w Rużomberku Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1988