Whakamoke orongorongo – gatunek pająka z rodziny Malkaridae i podrodziny Tingotinginae. Występuje endemicznie na Nowej Zelandii.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Gustava Hormigę i Nikolaja Scharffa na łamach Invertebrate Systematics w ramach rewizji taksonomicznej nowozelandzkich Malkaridae. Wyznaczono go gatunkiem typowym rodzaju. Jako miejsce typowe wskazano dolinę Orongorongo. Epitet gatunkowy odnosi się do miejsca typowego.
Morfologia Samice osiągają od 5,86 do 6,02 mm, a samce od 4,87 do 5,15 mm długości ciała. Prosoma jest ciemnobrązowa, w widoku bocznym prostokątna, pozbawiona podziału na część głowową i tułowiową. U samic prosoma ma od 2,42 do 2,68 mm długości i od 1,88 do 2,1 mm szerokości, zaś u samców od 2,29 do 2,35 mm długości i od 1,74 do 1,8 m szerokości. Jamka karapaksu wykształcona jest w postaci słabej, podłużnej linii 0,2 jego długości u samca i 0,4 jego długości u samicy. Wszystkie oczy oddalone są od siebie na odległości mniejsze niż ich średnice. Oczy środkowych par rozstawione są na planie czworokąta o przedniej krawędzi tak szerokiej jak tylna. Wysokość nadustka jest od 2,9 do 3,2 raza większa od średnicy oczu pary przednio-środkowej. Szczękoczułki mają dwa zęby na krawędzi przedniej, dwa zęby na krawędzi tylnej i niewielką nabrzmiałość w części nasadowej od strony przedniej. Sternum jest tarczowate. Odnóża pierwszej pary mają uda około 1,2 raza dłuższe od karapaksu. Opistosoma (odwłok) ma ciemnobrązowe, silnie zesklerotyzowane skutum i brązowe dyski ze szczecinkami.
Nogogłaszczki samca mają stępione na szczycie cymbium, szerokie u nasady i zwężone ku szczytowi w szpic paracymbium, powiększony u nasady i blaszkowaty w części szczytowej embolus zataczający połowę okręgu wokół tegulum oraz zakrywający ⅔ długości embolusa wyrostek sierpowaty konduktora. Samica ma epigynum dłuższe niż szerokie, zaopatrzone w otoczone słabiej zesklerotyzowanym oskórkiem dwie podłużne szczeliny o szerokości większej niż u W. paoka.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla lasy liściaste, lasy bukanowe oraz lasy mieszane zdominowane przez zastrzaliny. Prowadzi skryty tryb życia. Bytuje w ściółce i pod butwiejącymi kłodami.
Gatunek ten występuje endemicznie na Wyspie Północnej Nowej Zelandii. Znany jest tylko z regionu Wellington na południu wyspy.
Przypisy
Kategoria:Malkaridae Kategoria:Pająki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku