USS Sanderling (AM-37) – amerykański trałowiec z okresu międzywojennego, jeden z 51 zbudowanych okrętów typu . Okręt został zwodowany 2 września 1918 roku w stoczni Todd Pacific Shipyards w Brooklynie, a w skład US Navy został przyjęty 4 grudnia 1918 roku. Okręt wycofano ze służby 2 maja 1922 roku, po czym przeniesiono do rezerwy. 26 czerwca 1937 roku jednostka zatonęła w wypadku.

Projekt i budowa Projekt trałowców typu powstał w 1916 roku. Początkowo miały to być uniwersalne jednostki łączące cechy trałowca i holownika, osiągające prędkość 16 węzłów (10 węzłów podczas trałowania), jednak przyjęte założenia okazały się niemożliwe do realizacji. W maju 1917 roku Sekretarz Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych zaaprobował projekt trałowca o wyporności 950 ton i prędkości 14 węzłów, składając zamówienie na 14 okrętów. Ostatecznie zamówiono 54 jednostki, z czego zbudowano 49.

USS „Sanderling” (Minesweeper No. 37) zbudowany został w stoczni Todd Pacific Shipyards w Brooklynie. Stępkę okrętu położono 27 maja 1918 roku, a zwodowany został 2 września 1918 roku.

Dane taktyczno-techniczne USS „Sanderling” był trałowcem o długości całkowitej 57,6 metra, szerokości 10,8 metra i zanurzeniu 3,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 950 ton, a pełna 1400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Babcock & Wilcox. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5–14 węzłów. Zasięg wynosił 6850 Mm przy prędkości 8 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 76 mm L/50 oraz dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm L/90. Wyposażenie trałowe obejmowało trał mechaniczny; okręt mógł też przenosić miny.

Załoga okrętu składała się z 85 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba 4 grudnia 1918 roku w Nowym Jorku USS „Sanderling” został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został kpt. mar. (ang. Lieutenant) Stanley Danielak. Okręt operował na wodach nieopodal Nowego Jorku od stycznia lutego 1919 roku. 14 kwietnia 1919 roku „Sanderling” wyruszył w rejs do Europy, docierając 29 kwietnia do Kirkwall. Do września 1919 roku okręt uczestniczył w neutralizacji liczącej 70 000 min Zagrody Minowej Morza Północnego, odbywając sześć misji i lokalizując wraz z siostrzanym USS „Heron” wrak niemieckiego okrętu podwodnego . 1 października jednostka wyruszyła w rejs do kraju, osiągając Nowy Jork 19 listopada. 25 marca 1920 roku „Sanderling” udał się do Charleston na gruntowny remont. 17 lipca 1920 roku jednostce nadano oznaczenie AM-37.

3 sierpnia 1920 roku okręt przepłynął do Norfolk, skąd 31 sierpnia udał się do Kalifornii, osiągając 28 października San Diego. Jednostka operowała na Zachodnim Wybrzeżu do początku 1921 roku, przybywając 21 stycznia do Pearl Harbor. Aktywną służbę „Sanderling” pełnił do 11 maja, a 2 maja 1922 roku został wycofany ze służby i przeniesiony do rezerwy. Stacjonujący w Pearl Harbor okręt zatonął w wyniku wypadku 26 czerwca 1937 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Okręty zbudowane w Todd Pacific Shipyards Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Spokojnym Kategoria:Trałowce typu Lapwing Kategoria:Zatopione amerykańskie okręty wojny minowej