Antoni CapińskiW ewidencji wojskowych Armii Cesarstwa Austriackiego od początku był określany w języku niemieckim jako „Anton Csapinski” (do 1866). Potem w ewidencji C. K. Armii figurował jak „Anton Czapinski” wzgl. Anton Czapiński” (od około 1866), a następnie jako „Anton Capinski” (od 1878). (ur. 1836, zm. 1898 w Nowosiółkach) – pułkownik piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

thumb|240px|Nagrobek Antoniego Capińskiego

Życiorys Urodził się w 1836Informacja w inskrypcji nagrobnej.. Wstąpił do Armii Cesarstwa Austriackiego i służył w szeregach 5 pułku piechoty od około 1858 do około 1860 jako kadet (w garnizonie Munkács), od około 1860 do około 1866 jako podporucznik 1 klasy (w garnizonie Szathmár). Został awansowany na stopień nadporucznika z dniem 1 maja 1866. Podczas wojny prusko-austriackiej walcząc w szeregach austriackiej Armii Południowej został ciężko ranny w bitwie pod Custozą 24 czerwca 1866. Po wojnie nadal służył w szeregach 5 pułku piechoty już w formowanej w tym okresie C. K. Armii (początkowo jego jednostka stacjonowała w garnizonie Iglau, potem w Brünn, a następnie w Wiedniu), kapitan 2 klasy mianowany z dniem 1 listopada 1874, od 1877 jako kapitan 1 klasy ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1874 (w garnizonie Kaiser-Ebersdorf), następnie w Kaschau. Około 1880 był słuchaczem 6 Kursu Oficerów Sztabowych w Wiedniu.

Od około 1882 był oficerem Węgierskiego 85 pułku piechoty także w Kaschau, a od końca 1884 w szeregach Galicyjskiego 13 pułku piechoty w Krakowie. W tym okresie został awansowany na majora z dniem 1 maja 1885. Od około 1888 sprawował stanowisko komendanta rejonu uzupełnień 13 p.p., funkcjonującego także w Krakowie. Został awansowany na podpułkownika piechoty z dniem 1 maja 1890. Od tego czasu pełnił funkcję komendanta IV batalionu w 13 pułku. Został mianowany na pułkownika w korpusie sztabu generalnego z dniem 10 maja 1893. Od tego czasu służył w szeregach Węgierskiego 25 pułku piechoty w Losoncz i pełnił funkcję komendanta IV batalionu. W marcu 1894 na własną prośbę został przeniesiony przez cesarza Franciszka Józefa w stan spoczynku

Od tego czasu do końca życia jako niezatrudniony pułkownik zamieszkiwał w galicyjskiej miejscowości Nowosiółki. Tam zmarł w 1898. Został pochowany na cmentarzu w Kalwarii Pacławskiej.

Odznaczenia i wyróżnienia Order Korony Żelaznej III klasy (1894) Złoty Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (około 1890) Medal Wojenny Odznaka za Służbę WojskowąW inskrypcji nagrobnej określono jako Krzyż Służbowy. pochwalne uznanie udzielone przez cesarza Franciszka Józefa (1866) Krzyż Kawalerski Orderu Korony Włoch – Królestwo Włoch (zezwolenie cesarza w styczniu 1874)

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem Kategoria:Pochowani w Kalwarii Pacławskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Wojennym (Austro-Węgry) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polacy – pułkownicy piechoty armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – wojskowi armii Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zmarli w 1898