Peter Strasser (ur. 1 kwietnia 1876 w Hanowerze, zm. 5 sierpnia 1918 na północ od Wells-next-the-Sea) był głównym dowódcą Zeppelinów Cesarskiej Marynarki Wojennej niemieckiej podczas I wojny światowej. Dowodził kampaniami bombowymi od 1915 do 1917. Zginął podczas ostatniego nalotu statków powietrznych Cesarstwa Niemieckiego na Wielką Brytanię.

Wczesna kariera Strasser urodził się w Hanowerze w 1876. W 1894 r. dołączył do Kaiserliche Marine. Po odbyciu służby na pokładach okrętów SMS "Stein" i SMS "Moltke", Strasser dołączył do akademii marynarki wojennej w Kilonii. Szybko piął się po szczeblach kariery i został awansowany do stopnia podporucznika marynarki (niem. Leutnant zur See) w 1895 roku. W latach 1897–1902 służył na pokładach okrętów SMS "Mars", SMS "Blücher", SMS "Panther", SMS "Mecklenburg" i SMS "Westfalen". Był znakomitym oficerem artylerii i dostał się do Niemieckiego Urzędu Cesarskiej Marynarki Wojennej (niem. Reichsmarine-Amt) jako dowódca okrętów i artylerii przybrzeżnej. We wrześniu 1913 przejął dowodzenie nad Dywizją Sterowców Marynarki Wojennej (Marine-Luftschiff-Abteilung).

I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 r. sterowce Marynarki Wojennej początkowo ograniczały się do misji przeciw okrętom podwodnym, przeciwminowych oraz zwiadowczych. Brały też udział w bitwie koło zatoki Helgoland.

Jednak w dniach 19–20 stycznia 1915 r. L3 i L4 wzięły udział w pierwszych nalotach bombowych na Anglię, atakując Great Yarmouth, Sheringham i King’s Lynn. W przeciągu następnych 3 lat bombardowana głównie była Wielka Brytania, ale także Paryż i inne miasta i porty. Strasser przynajmniej raz w miesiącu brał udział w nalotach na Anglię. Początkowo bombardowania ograniczały się tylko do celów wojskowych, ale przy dużym wsparciu lobbistycznym Paula Behncke, cesarz pozwolił atakować cele cywilne. Oficjalne brytyjskie szacunki mówią o śmierci 498 cywili i 58 żołnierzów w wyniku ataków powietrznych na Wielką Brytanię w latach 1915–1918. Odnotowano także 1913 rannych. Cesarska Marynarka Wojenna zrzuciła 360 000 kilogramów bomb, większość na Wyspy Brytyjskie. Na statki, porty i miasta wroga skierowano 307 315 kilogramów. Na Włochy, Morze Bałtyckie i Morze Śródziemne zrzucono 58 000 kg. Sterowce armii niemieckiej przewiozły 160 000 kilogramów bomb do wyznaczonych celów: 44 000 kg trafiło w Belgię i Francję, 36 000 kg w Anglię oraz 80 000 kg w Rosję i Europę Południowo-Wschodnią. W styczniu 1916 roku przełożonym Strassera został wiceadmirał Reinhard Scheer, który bezskutecznie próbował poskromić agresywne dążenie Strassera do niezależności. W dniu 28 listopada 1916 r. Strasser został mianowany dekretem cesarskim „Dowódcą sterowców”. 16 lipca 1917 r. awansowany do stopnia komandora porucznika (niem. Fregattenkapitän).

Śmierć i dziedzictwo Strasser nie dożył końca wojny. 5 sierpnia 1918 roku, podczas nocnego nalotu na Boston, Norwich i estuarium Humber, L 70 Strassera napotkał brytyjski samolot rozpoznawczy D.H.4. Major pilot Egbert Cadbury i major strzelec Robert Leckie zestrzelili L 70, na północ od Wells-next-the-Sea na wybrzeżu Norfolk. Żaden z 23 ludzi na pokładzie nie przeżył. Był to ostatni nalot sterowca na Wielką Brytanię.

Wpływ Strassera zarówno na wojnę, jak i na historię był znaczący dla przyszłości walki powietrznej. Odegrał kluczową rolę w rozwoju bombardowań dalekiego zasięgu i rozwoju sterowców szkieletowych jako wydajnego statku powietrznego, latającego na dużych wysokościach i w każdych warunkach pogodowych. Był zwolennikiem doktryny ataków bombowych na zarówno cele cywilne, jak i wojskowe, co miało służyć zarówno propagandzie oraz środkowi odciągnięcia zasobów z linii frontu.

Odznaczenia Odznaczenia Petera Strassera to między innymi: Order Pour le Mérite Order Orła Czerwonego IV klasy Kawaler Orderu Hohenzollernów z mieczami na wstędze wojennej Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Żelazny II klasy Medal za Ratowanie Życia na wstędze Oficer Order Zasługi Wojskowej IV klasy z mieczami i koroną (Bawaria) Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg) Krzyż Fryderyka Augusta I klasy (Oldenburg) Komandor II klasy Orderu Ernestyńskiego z mieczami (Saksonia)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Ludzie urodzeni w Hanowerze Kategoria:Oficerowie Kaiserliche Marine Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite