Lech Gładysiewicz (ur. 1951) – polski inżynier mechanik.
Życiorys Syn Jana. W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej uzyskując dyplom mgr. inż. mechanika (specjalność maszyny i urządzenia górnicze). Po studiach podjął pracę na macierzystej uczelni jako asystent naukowo-badawczy na Wydziale Górniczym, Instytucie Górnictwa. Od 1975 r. starszy asystent. W 1976 r. na Politechnice Wrocławskiej ukończył Podyplomowe Studium Naukoznawstwa i Pedagogiki. W 1979 r. obronił pracę doktorską pt. Metoda obliczania sił w cięgnach przenośnika taśmowego wielonapędowego z taśmowym napędem pośrednim. W 1980 r. otrzymał stanowisko adiunkta. W latach 1981–1982 odbył staż w Uniwersytecie Technicznym w Delfcie, na Wydziale Mechanicznym, sekcja Transportu. W 1990 r. habilitował się na Wydziale Nauk Technicznych Akademii Górniczej we Freibergu, przedstawiając pracę pt. Methode zur Ermittlung der Hauptwiderstände des Gurtbandförderers unter besonderer Berücksichtigung der Gurteigenschaften.
W latach 1990–1991 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Górniczego Politechniki Wrocławskiej, w latach 1991–1993 był dyrektorem Instytutu Górnictwa, w latach 1991–2005 członkiem Senatu Politechniki Wrocławskiej, w kadencji 1993–1996 pełnił funkcję dziekana Wydziału Górniczego. Od 1995 r. profesor nadzwyczajny w Politechnice Wrocławskiej. W latach 1996–2002 był dyrektorem Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej, od 2002 r. kieruje Zakładem Systemów Maszynowych w Instytucie Górnictwa. W 2004 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych.Nominacje profesorskie w Pałacu Prezydenckim Prezydent.pl, 16 grudnia 2004 [dostęp 2026-03-15].. Dziekan Wydziału Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii (2005–2012), prodziekan ds. nauki i rozwoju kadry naukowej Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii.
Od 2000 r. założyciel i przewodniczący Komitetu Naukowego kwartalnika naukowo-technicznego „Transport Przemysłowy”. Ponadto w latach 1996–2000 był członkiem Rady Nadzorczej Zakładów Mechanicznych „Lena” Spółka z o.o. w Wilkowie, w latach 2011–2016 - członkiem Rady Naukowej Głównego Instytutu Górnictwa w Katowicach.
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1993) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”. Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2010) Złota Odznaka Honorowa Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego (2019) Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej z Brylantem (2019)
Nagrody
Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981) Nagroda Senatu Politechniki Wrocławskiej za rok 1992 (1993) I wyróżnienie (zespołowe) w konkursie Mistrza Techniki Zagłębia Miedziowego za opracowanie i wdrożenie „Efektywnego przenośnika taśmowego typu E1000 / 250 oraz systemów monitorowania i zdalnego sterowania” (2016) Nagroda II stopnia za „Stanowisko badawcze wspomagające projektowanie energooszczędnych taśm przenośnikowych” w konkursie Wrocławskiej Rady FSNT NOT „Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie techniki” zrealizowane w roku 2016 (2017)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1951