Zaroślak czarnobrody (Atlapetes melanolaemus) – gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae). Endemit o niewielkim zasięgu występowania w południowo-wschodnim Peru i zachodniej Boliwii. Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali Philip Lutley Sclater i Osbert Salvin, nadając mu nazwę Buarremon melanolaemus. Opis ukazał się w 1879 roku w czasopiśmie „Ibis”. Jako miejsce typowe autorzy wskazali Khachupata, Cuzco, Peru. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Atlapetes: połączenie słowa Atlas z petēs – „lotnik”, petomai – „latać”. melanolaemus: melas – „czarny”, laimos – „gardło”.
Morfologia Nieduży ptak ze średniej wielkości, grubym u nasady dziobem w kolorze czarnym. Szczęka i żuchwa są lekko zakrzywione. Tęczówki w kolorze ciemnym czerwonobrązowym. Nogi czarniawe. Na głowie ruda czapeczka rozciągająca się od czoła do karku. Reszta głowy, podgardle i gardło czarne. Górna część ciała czarniawa, kuper czarniawy z lekkim oliwkowym odcieniem. Ogon czarniawy. Sterówki czarniawe z ciemnooliwkowymi brzegami. Pokrywy skrzydeł czarne, lotki także z nieco jaśniejszym odcieniem krawędzi. Pierś, dolna część brzucha i boki żółte z szarawymi odcieniami. Brak dymorfizmu płciowego. Długość ciała z ogonem 17 cm; masa ciała 27,5–30,3 g.
Zasięg występowania Zaroślak czarnobrody występuje w południowo-wschodnim Peru we wschodniej części regionu Cuzco i sąsiadującym z nim regionem Puno oraz w sąsiadującym z Puno departamentem La Paz w zachodniej Boliwii. Jest gatunkiem osiadłym. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 186 tys. km².
Ekologia Zaroślak czarnobrody jest gatunkiem endemicznym. Jego głównym habitatem jest wilgotny las górski i zakrzewione stoki wschodniej części Andów. Występuje na wysokościach od 1400 do 3200 m n.p.m. (BirdLife International podaje przedział wysokości 1500–3000 m n.p.m.). Jest najprawdopodobniej gatunkiem wszystkożernym. Żeruje na ziemi lub tuż nad jej powierzchnią.
Rozmnażanie Sezon rozrodczy trwa od późnego lipca do początku grudnia. Gniazdo w postaci niewielkiej miseczki, wykonane głównie z grubej trawy i liści bambusa Chusquea jest wyścielone cienkimi, suchymi źdźbłami traw. Gniazda są umieszczone średnio 0,9 m (od 0 do 3 m) nad ziemią, dobrze ukryte wśród gęstych traw, paproci lub krzewów. W lęgu 2 jaja o średnich wymiarach 23,2×16,8 mm. Jaja mają kremoworóżowy kolor z rdzawymi i/lub brązowymi plamkami, skoncentrowanymi w okolicy grubszego końca. Okres inkubacji 14–15 dni, młode opuszczają gniazdo po 13–14 dniach od wyklucia.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN zaroślak czarnobrody klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie jest określona, zaś jej trend oceniany jest jako spadkowy ze względu na wylesianie Amazonii. Gatunek opisywany jest jako lokalnie pospolity lub dość pospolity.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Pasówki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1879 roku Kategoria:Taksony opisane przez Philipa Lutleya Sclatera Kategoria:Taksony opisane przez Osberta Salvina Kategoria:Fauna Peru Kategoria:Fauna Boliwii