Eugeniusz Użupis ps. „Zawrot”, „Zagórski” (ur. 6 listopada 1888 we Władysławowie, zm. 23 grudnia 1914 pod Łowczówkiem) – porucznik piechoty Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 6 listopada 1889 we Władysławowie, ówczesnym mieście powiatowym guberni suwalskiej, w rodzinie Franciszka i Heleny z DoruchowskichHelena Doruchowska mieszkała w Sieradzu, a następnie w Wilnie przy ul. Sokolej 12. Odznaczenie z dyplomem wysłano 31 marca 1939. .Tu jako Eugeniusz Urzupis urodzony w 1887 lub 1888 w Suwałkach. .Tu podano, że urodził się w Suwałkach. . Był bratem Sławomira (1891–1920), kapitana piechoty Wojska Polskiego....
Z wykształcenia był technikiem górniczym. Został oficerem rezerwy armii rosyjskiej. Działał czynnie w Związku Strzeleckim w Paryżu, o czym wspominał m.in. Tadeusz Kasprzycki. Latem 1914 r. przebywał na wakacjach w Suwałkach. Spodziewając się wybuchu wojny, zapewne w końcu lipca 1914 r. przedostał się z fałszywą przepustką do KrakowaMarek Gałęzowski, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 267.. 8 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. Początkowo był komendantem III plutonu w 13. kompanii strzeleckiej, a po reorganizacji komendantem IV plutonu w 2. kompanii II batalionu. 28 września został mianowany przez Komendę Legionów Polskich plutonowym z oznakami XII rangi., a 9 października 1914 mianowany przez Józefa Piłsudskiego podporucznikiem piechoty w 1 pułku strzelców. W końcu października został przeniesiony z plutonem do 1. kompanii II batalionu. 18 grudnia w Nowym Sączu został odkomenderowany do 5 pułku piechoty na stanowisko komendanta 1. kompanii II baonu. Został awansowany na porucznika.
Poległ 23 grudnia 1914 w bitwie pod Łowczówkiem. Został pochowany na cmentarzu wojennym nr 171 w ŁowczówkuTu podano, że w dniu śmierci miał 28 lat. .
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6491 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Marek Gałęzowski, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019.
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni we Władysławowie (Litwa)