thumb|Grób Aleksandra Brzoski na cmentarzu Powązkowskim Aleksander Stanisław Brzosko (ur. 14 grudnia 1899 w Krzywdzie, zm. 20 kwietnia 1941 w Warszawie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 grudnia 1899 w Krzywdzie, w ówczesnym powiecie łukowskim guberni siedleckiej, w rodzinie Wincentego Konstantego (ur. ok. 1859, zm. 19 marca 1916 w Moskwie) i Ewy Władysławy z Maruszyńskich (ur. ok. 1866, zm. 9 listopada 1930). Był bratem Władysława (ur. 26 lutego 1896) i Wincentego (ur. 1 października 1898), legionistów, poległych 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, pośmiertnie odznaczonych Krzyżem Niepodległości. oraz Eugeniusza (1892–1941), zamordowanego w KL Auschwitz, Izabeli ps. „Szarotka” (1904–1987), łączniczki Zgrupowania Żubr, żony Wacława Sarneckiego (1896–1940), majora łączności Wojska Polskiego, zamordowego w Charkowie i Zofii po mężu Owsionka (1895–1970).
W czasie I wojny światowej, 15 listopada 1915 został przyjęty do Legionów Polskich i przydzielony do Batalionu Uzupełniającego w Jastkowie, a następnie do Batalionu Uzupełniającego Nr IITu podano, że urodził się w 1898 w Warszawie. . 15 stycznia 1916 odszedł na front do 2 pułku piechoty. 1 maja tego roku samowolnie opuścił 6. kompanię i przeniósł się do 6. kompanii 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Później został awansowany na kaprala. 5 lipca 1916 został ranny pod Polską Górą. W okresie od lutego do listopada 1918 należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. Za postawę wykazaną w czasie walk podczas bitwy pod Kostiuchnówką, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
W latach 1918–1920 uczestniczył w kurach maturalnych. W czerwcu 1920 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 5 pułku piechoty Legionów, a następnie do 201 pułku piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i w lipcu 1920 został ranny. Po zdemobilizowaniu, m.in. pracował jako urzędnik Izby Skarbowej w Warszawie, a od 1928 był zatrudniony w Pocztowej Kasie Oszczędności w Warszawie, w charakterze urzędnika z VII grupą uposażenia.
13 kwietnia 1931 prezydent RP mianował go podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 29 listopada 1930 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku piechoty w Warszawie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i nadal posiadał przydział w rezerwie do 21 pp.
Zmarł 20 kwietnia 1941 w Warszawie. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Był żonaty, miał dwie córki: Krystynę Marię (ur. 17 marca 1924) i Marię Kazimierę (ur. 2 lutego 1932).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6534 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 15 czerwca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, poz. 45 jako Brzoska Aleksander.. Krzyż Walecznych – 1922 „za udział w b. Legionach Polskich”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krzywdzie (województwo lubelskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich