11 Gwardyjska Przykarpacko-Berlińska Dywizja Pancerna – związek taktyczny Armii Radzieckiej przejęty przez Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej, a następnie przekazany Białorusi.
W końcowym okresie istnienia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dywizja stacjonowała na terenie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W tym czasie wchodziła w skład 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej. Dyslokowana do Rosji, a następnie przekazana Białorusi.
Struktura organizacyjna Skład w 1990: dowództwo i sztab – Drezno 7 Gwardyjski Nowgorodzko-Berliński pułk czołgów; 40 Gwardyjski Czertkowski pułk czołgów; 44 Gwardyjski Berdyczowski pułk czołgów; 249 Gwardyjski Czemowidzki pułk zmotoryzowany; 841 Gwardyjski Czemowidzki pułk artylerii samobieżnej; 1018 Jarosławski pułk rakiet przeciwlotniczych; 9 batalion rozpoznawczy; 153 Gwardyjski Przykarpacki batalion łączności; 134 Gwardyjski Wiślański batalion inżynieryjno-saperski; 528 kompania obrony przeciwchemicznej; 1073 batalion zaopatrzenia; 61 batalion remontowy; 189 batalion medyczny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje pancerne Federacji Rosyjskiej Kategoria:Gwardyjskie dywizje pancerne ZSRR Kategoria:Wojsko w Dreźnie Kategoria:Związki taktyczne Zachodniej Grupy Wojsk Kategoria:Wojsko białoruskie