Powództwo o zaprzeczenie ojcostwa – rodzaj powództwa w prawie rodzinnym, które ma na celu wykazanie, że mąż matki nie jest ojcem dziecka.
Uprawnionymi do wniesienia powództwa są: matka dziecka („w ciągu roku od dnia, w którym dowiedziała się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie później jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności”Art. 69 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), mąż matki („w ciągu roku od dnia, w którym dowiedział się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie później jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności”Art. 63 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), dziecko (po osiągnięciu pełnoletności, w ciągu roku od dnia, w którym dowiedziało się, że nie pochodzi od męża swojej matki; termin do wytoczenia powództwa biegnie od dnia osiągnięcia pełnoletnościArt. 70 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) i prokurator, a także Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka („jeżeli wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego”Art. 86 kodeksu rodzinnego i opiekuńczegoArt. 14 pkt 4 ustawy o RPOArt. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o RPD).
Zgodnie z art. 68 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, „zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne, jeżeli dziecko urodziło się w następstwie procedury medycznie wspomaganej prokreacji, na którą mąż matki wyraził zgodę”. Jeżeli doszło do przysposobienia nierozwiązywalnego, zgodnie z art. 1241 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego również nie można wytoczyć powództwa.
Przypisy
Kategoria:Prawo rodzinne