Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1976 – mecz piłkarski kończący rozgrywki Pucharu Polski 1975/1976 oraz mający na celu wyłonienie triumfatora tych rozgrywek, który został rozegrany 1 maja 1976 roku na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie, pomiędzy Śląskiem Wrocław a Stalą Mielec. Trofeum po raz 1. wywalczył Śląsk Wrocław, który uzyskał tym samym prawo gry w Pucharze Zdobywców Pucharów 1976/1977.
Droga do finału Śląsk Wrocław Runda Stal Mielec Data Przeciwnik Wynik Data Przeciwnik Wynik 23.08.1975 Orzeł Biały Brzeziny Śląskie 3:1 1/16 finału 24.08.1975 BKS Stal Bielsko-Biała 2:1 03.12.1975 Arka Gdynia 4:1 1/8 finału 04.12.1975 Włókniarz Łódź 1:0 17.03.1976 Gwardia Koszalin 1:0 Ćwierćfinał 24.02.1976 Odra Opole 1:0 07.04.1976 Stoczniowiec Gdańsk 2:1 Półfinał 07.04.1976 GKS Jastrzębie 3:2
Tło W finale rozgrywek zmierzyli się ze sobą Śląskiem Wrocław i Stalą Mielec. Dla obu klubów była to pierwsza szansa na występ w europejskich pucharach, a faworytem meczu była drużyna Biało-Niebieskich.
Mecz Przebieg meczu Mecz odbył się 1 maja 1976 roku, w Święto Pracy na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie. Sędzia głównym spotkania był Alojzy Jarguz. Oba kluby rozpoczęły mecz ostrożnie i z wzajemnym respektem. W 7. minucie zawodnik Stali Mielec, Grzegorz Lato znalazł się w sytuacji sam na sam z bramkarzem drużyny przeciwnej, Zygmuntem Kalinowskim, po czym oddał strzał, jednak piłka trafiła w słupek. Następnie przez prawie 30 minut przewagę w ataku miała drużyna Biało-Niebieskich, która przeprowadziła kilka ciekawych akcji, jednak obrona drużyny Wojskowych skutecznie blokowała dostęp do swojej bramki.
W drugiej połowie zdecydowaną przewagę miała drużyna Wojskowych. W 49. minucie ze środka boiska Mieczysław Olesiak przekazał piłkę na prawą stronę do Janusza Sybisa, który po krótkim sprincie wykonał półgórne dośrodkowanie, po czym piłka ustawionych w jednej linii czterech zawodników drużyny Biało-Niebieskich, a nadbiegający z lewej flanki Jan Erlich pewnie oddał strzał na bramkę, nie dając żadnych szans bramkarzowi drużyny przeciwnej, Zygmuntowi Kukli.
W 58. minucie po centrze Mieczysława Olesiaka, skaczący do piłki Janusz Sybis został popchnięty na POlu karnym drużyny przeciwnej, po czym Alojzy Jarguz podyktował rzut karny dla drużyny Wojskowych, którego wykonawcą był Zygmunt Garłowski, który oddał silny strzał w róg, ustalając tym samym wynik na 2:0.
Szczegóły meczu
Śląsk Wrocław BR Zygmunt Kalinowski OB Krzysztof Karpiński OB Tadeusz Rachwalski OB Władysław Antoni Żmuda OB Mieczysław Kopycki PO Tadeusz Wanat PO Zygmunt Garłowski PO Jan Erlich NA Tadeusz Pawłowski NA Mieczysław Olesiak NA Janusz Sybis Rezerwowi PO Zdzisław Rybotycki NA Henryk Kowalczyk Trener: Władysław Jan ŻmudaStal Mielec BR Zygmunt Kukla OB Krzysztof Rześny OB Marian Kosiński OB Edward Oratowski OB Ryszard Per PO Włodzimierz Gąsior PO Henryk Kasperczak PO Zbigniew Hnatio PO Grzegorz Lato NA Jerzy Krawczyk NA Witold Karaś Rezerwowi: PO Wojciech Niemiec NA Jan Domarski Trener: Edmund Zientara
Puchar Polski w piłce nożnej1975/1976 Zwycięzcy Śląsk Wrocław1. Tytuł
Po meczu Triumfatorem rozgrywek został Śląsk Wrocław, natomiast Stal Mielec wkrótce zdobył mistrzostwo Polski, wygrywając lepszym bilansem goli z GKS Tychy.
Przypisy
Linki zewnętrzne Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1976 w bazie Łączynaspiłka.pl
1976 Kategoria:Stal Mielec Kategoria:Śląsk Wrocław Kategoria:1976 w polskim sporcie Kategoria:1976 w piłce nożnej Kategoria:Zawody sportowe w Warszawie