Głuchów (ukr. Глухів, Hłuchiw) – miasto na Ukrainie, w obwodzie sumskim, w rejonie szosteckim, siedziba , ok. 100 km na północny wschód od Konotopu i na południe od pobliskiej granicy z Rosją, nad rzeką Esmań, współrzędne geograficzne 51°41′N 33°54′E.
W mieście rozwinął się przemysł elektrotechniczny, spożywczy oraz włókienniczy.
Historia Wzmiankowane w 1152 roku jako część księstwa czernihowskiegoГлухов // Украинская Советская Энциклопедия. том 3. Киев, «Украинская Советская энциклопедия», 1980. стр.60 na Siewierzy, zniszczonego przez plemiona kumańskie; w późniejszym średniowieczu od roku 1252 stolica samodzielnego księstwa czernihowskiego zależnego od chanatu tatarskiego. Od ok. 1320 roku w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, utracony w 1503 roku na rzecz Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, od roku 1618 (rozejm w Dywilinie) we władaniu, a od 1635 roku (pokój polanowski) w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w województwie czernihowskim. Pierwszym właścicielem wsi był Marek Kimber herbu Topór. W roku 1644 Głuchów otrzymał przywileje miejskie od króla Władysława IV Wazy. Po roku 1649 w autonomicznym Hetmanacie.
Od ugody perejasławskiej 1654 pod berłem cara Rosji.
W roku 1664 wojska polskie pod dowództwem króla Jana Kazimierza bez powodzenia próbowały zdobyć miasto. thumb|left|Głuchów ok. 1900 r. Po rozejmie andruszowskim z 1667 roku oddany przez Rzeczpospolitą Rosji. Kiedy Piotr I Wielki przeniósł tu w 1708 roku siedzibę hetmana (po zburzeniu Baturyna i wymordowaniu jego mieszkańców), znaczenie miasta wzrosło. Pod rządami ostatnich hetmanów zostało przebudowane w stylu barokowym. Częste pożary, które później nawiedzały miasto, doprowadziły je jednak do upadku. Od roku 1782 Głuchów należał do guberni nowogrod-siewierskiej, a od roku 1802 czernihowskiej, między gubernią kurską a gubernią orłowską. W roku 1880 miasto liczyło 15000 mieszkańców, w większości składało się ze społeczności żydowskiej. W mieście znajdowały się trzy cerkwie oraz dwie synagogi. W marcu 1918 oddziały bolszewickie dokonały pogromu Żydów, zabijając 400 osób.
W 1959 liczyła 22 962 mieszkańcówВсесоюзная перепись населения 1959 г..
W 1989 liczyła 35 869 mieszkańcówВсесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
Miasto ma bogaty dorobek w dziedzinie muzyki. Działała tu Głuchowska Akademia Muzyczna, gdzie uczyli się tacy kompozytorzy jak m.in. Dmytro Bortnianski i – prawdopodobnie – Maksym Berezowski, a także słynny lutnista Tymoteusz Biełogradzki.
Zabytki w stylu barokowym z lat 1693-1695 w stylu barokowym z lat 1766-1769 Cerkiew Przeobrażenia z XVIII w. Cerkiew Wniebowstąpienia z lat 1767-1867 Ruiny z XIX w. Dom Miklaszewskich z XIX w. Dom Biłowskich z 1855 r. Gmach Instytutu Nauczycielskiego z lat 1874-1879 Gmach gimnazjum męskiego z lat 1880-tych Gmach gimnazjum żeńskiego z lat 1894-1896 w stylu barokowym z lat 1884-1897 Kamienica Lutego z końca XIX w. Dom narodzin Józefa Szkłowskiego Gmach ziemstwa powiatowego z 1913 r. z lat 1927-1929 Gmach administracji z 1957 r.
Miasta partnerskie Gorlice
Przypisy
Linki zewnętrzne Encyclopedia Ukrainy: Głuchów (ang.)
Głuchów z satelity
Kategoria:Miasta lokowane przez Władysława IV Wazę Kategoria:Miasta w obwodzie sumskim Kategoria:Rejon głuchowski