Paul Di’Anno, właśc. Paul Andrews (ur. 17 maja 1958, zm. 21 października 2024) – brytyjski wokalista rockowy, trzeci w historii (a pierwszy, który pojawił się na studyjnym albumie) wokalista Iron Maiden. W 2026 roku, artysta został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako członek grupy Iron Maiden.
Życiorys mały|278x278px|Paul Di’Anno i Steve Harris podczas koncertu Iron Maiden (1980) Paul Di’Anno trafił do Iron Maiden w okresie kiedy zespół potrzebował nowego wokalisty po odejściu z grupy Dennisa Wilcocka. Mimo że Paul reprezentował modny w tamtych czasach nurt punk rocka, założyciel zespołu, Steve Harris postanowił dać mu szansę. Został przyjęty w 1977 i zaśpiewał na dwóch pierwszych studyjnych płytach: Iron Maiden (1980) i Killers (1981). Wokalista miał udział w tworzeniu niektórych utworów z tych płyt, np. Running Free i Remember Tomorrow. Na trasie World Killer Tour, promującej Killers, zaczął jednak dawać się we znaki rozrywkowy tryb życia Paula (nadużywanie alkoholu i narkotyków), co miało tragiczne odbicie na jakości jego śpiewania. Musiano też odwołać wiele koncertów i jeszcze przed powrotem z trasy Harris, wspólnie z managerem zespołu Rodem Smallwoodem podjęli decyzję o wyrzuceniu Paula Di’Anno z zespołu (październik 1981). Zastąpił go wokalista zespołu Samson, Bruce Dickinson. W następnych latach m.in. prowadził karierę solową i nagrywał z autorskim zespołem Di’Anno.
W ostatnich latach życia zmagał się z wieloma problemami zdrowotnymi, m.in. z sepsą oraz konsekwencjami licznych wypadków motocyklowych, które spowodowały uszkodzenia kolan. Wielokrotnie był operowany i koncertował poruszając się na wózku inwalidzkim. Pomimo problemów ze zdrowiem, od 2023 wystąpił na ponad 100 koncertach na całym świecie.
Paul Di’Anno zmarł 21 października 2024 r. w swoim domu w Salisbury, w wieku 66 lat. Cleopatra Entertainment zapowiedzieli premierę filmu dokumentalnego, dedykowanego życiu i karierze artysty. Twórcą obrazu został amerykański reżyser oraz dziennikarz Wes Orshoski, autor filmowych biografii o Lemmym Kilmisterze czy grupie The Damned. W ostatnich miesiącach 2025 r. obraz zaprezentowano podczas festiwali filmowych, zaś na rok 2026 przewidziano globalną dystrybucję filmu, ostatecznie zatytułowanego „Di’Anno: Iron Maiden’s Lost Singer”. Na temat Di'Anno i jego roli w powstaniu dwóch pierwszych albumów Iron Maiden oraz kształtowaniu się współczesnego metalu, wypowiedzieli się muzycy grup KISS, Metallica, Slayer, Overkill, Sepultura i inni.
Dyskografia
Kariera solowa Di’Anno (1984) – z zespołem Di’Anno The World’s First Iron Man (1997) As Hard As Iron (1997) Beyond the Maiden (The Best Of) (1999) The Masters (1999) Nomad (2000) – z zespołem Di’Anno The Living Dead (2006) The Maiden Years – The Classics (2006)
Inne z Iron Maiden The Soundhouse Tapes (1979) Metal for Muthas (1980) Iron Maiden (1980) Live!! +one (1980) Killers (1981) Maiden Japan (1981)
z Gogmagog I Will Be There (EP, 1985)
z Battlezone Fighting Back (1986) Children of Madness (1987) Warchild (1988) Feel My Pain (1998) Cessation of Hostilities (2001)
z Dennisem Strattonem The Original Iron Men (1995) The Original Iron Men 2 (1996) As Hard As Iron (1996)
z Turbo In the Court of the Lizard (2014)
z Arhitects of Chaoz The League of Shadows (2015) Revolution (2018)
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia Paula Di’Anno na stronie Sanktuarium – polskiego fanklubu Iron Maiden
Kategoria:Brytyjscy wokaliści metalowi Kategoria:Brytyjscy wokaliści rockowi Kategoria:Członkowie Iron Maiden Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Zmarli w 2024 Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame