Lucyna Skompska, właśc. od 2001 Lucyna Skompska-Zapałowicz (ur. 6 stycznia 1949 w Łodzi) – poetka, krytyczka literacka i sztuki, felietonistka, autorka utworów dla dzieci.

Życiorys Ukończyła naukę w XVI Liceum Ogólnokształcącym im. H. Sienkiewicza w Łodzi. W 1967 debiutowała na łamach „Odgłosów” wierszem Moja chronometria. W latach 1969–1974 odbyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskując tytuł magistra. Po studiach do 1975 pracowała jako nauczycielka w liceum ekonomicznym w Łodzi. W latach 1990–2004 była kustoszką Muzeum Historii Miasta Łodzi, w którym prowadziła Pracownię Literatury.

Publikowała wiersze, felietony, recenzje literackie i teatralne na łamach m.in. w „Odgłosów” (1969–1972, 1987–1989), „Twórczości” (1969, 1981–1989) i „Nowego Wyrazu” (1972–1976). Publikowała recenzje teatralne na łamach „Teatru” (1989), teksty nt. sztuki współczesnej w „Kalejdoskopie” (1990), „Obiegu”, „Odgłosów” „Bestsellera” (1991), „Exitu” (1991), „Kresów” (1997).

Należała do Związku Literatów Polskich (1984–1994), od 1989 należy do Międzynarodowego Muzeum Artystów, które organizowało festiwal „Konstrukcja w Procesie”. Od 1995 jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Od 1992 należała do rady programowej „Tygla Kultury”, na którego łamach publikowała felietony Od róż do liter (1995–2013) W 2003 została członkiem Kapituły Nagrody im. Z. Dominiaka przyznawanej przez „Tygiel Kultury”, W latach 1999–2002 była jurorką Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. J. Bierezina. W latach 2000–2002 współprowadziła cykl programów kulturalnych pt. Skala wrażliwości w reżyserii Piotra Słowikowskiego, transmitowany w TVP3 Łódź. Była organizatorką spotkań literackich dla uczniów szkół średnich, autorką scenariuszy stałych wystaw nt. Jerzego Kosińskiego (1997), Karla Dedeciusa (1999) i JulianaTuwima (2000) oraz wystaw czasowych.

Życie prywatne Jest córką mechanika samochodowego – Tadeusza Skompskiego i Ireny z domu Graczyk. Była żoną poety i satyryka Jana Czarnego (1984–1985), małżeństwo skończyło się śmiercią poety. Od 2001 roku jest żoną neurochirurga Krzysztofa Zapałowicza. Przez większość życia mieszkała w Łodzi, z czasem przenosząc się do Katowic.

Wyróżnienia Nagrody Jury Głównego i Jury Młodych w konkursie Poetycka Jesień Młodych (1966), I nagroda w Łódzkim Turnieju Jednego Wiersza (1967), za wiersz pt. Moja chronometria, Brązowy Krzyż Zasługi (1989), Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1989), Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2006). Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – 2025

Publikacje Miłość śmierć totalizator sportowy. [Wiersze]. Warszawa 1974. Dopóki płonie. [Wiersze]. Warszawa: Czytelnik 1981. Bez powodu. [Wiersze]. Warszawa: Czytelnik 1986. Przygody kota Kacpra i myszki Lulu. [Opowiadanie dla dzieci]. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1987. Wakacje na guziku. [Opowiadanie dla dzieci]. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1987. Un certain passant. [Wiersze] Łódź: Oficyna Bibliofilów 1994. Poezja i fotografia. Legionowo: Miejska Biblioteka Publiczna 1994. Wiersze wybrane. Łódź: Biblioteka 1997. Farby wodne. [Wiersze]. Kraków: a5 2001. Kobieta na duszę. Projekt artystyczno-społeczny, czerwiec 2003. [Katalog wystawy]. Łódź: Galeria Manhattan 2003. Zakryte / odkryte. [Wiersze]. Warszawa: Nowy Świat 2005. Od róż do liter. [Felietony]. Łódź: Fundacja Anima „Tygiel Kultury” 2006. Poezja na co dzień. Wybór wierszy. Łódź: SPP. Oddz.: Fundacja Anima „Tygiel Kultury” 2009.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy poeci XXI wieku Kategoria:Polscy krytycy literaccy Kategoria:Polscy krytycy sztuki Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (III Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Pisarze związani z Katowicami Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”