200px|thumb|Herb w opracowaniu graficznym Tadeusza Gajla Piwnicki (Lubicz odmienny) − polski herb szlachecki, odmiana herbu Lubicz.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
W polu błękitnym podkowa srebrna ocelami do dołu, pomiędzy nimi i na barku takiż krzyż kawalerski. Klejnot: nad hełmem w koronie samo godło pomiędzy dwoma trąbami srebrnymi. Labry błękitne podbite srebrem.
Najwcześniejsze wzmianki Herb wzmiankowany przez Kaspra Niesieckiego w Koronie polskiej w 1740 roku. Niesiecki powołuje się na wcześniejszy rękopis O familiach pruskich. Herb wymienia także kolejne wydanie Niesieckiego z 1841 roku. M.in. za Niesieckim herb przytacza też Juliusz Karol Ostrowski w 1906 roku. Opis herbu pojawił się też u Uruskiego w 1917 roku.
Rodzina Piwnickich pochodzi z Prus Królewskich, gdzie wzmiankowana miała być już w XVI wieku. Nazwisko pochodzi od majątku rodowego Piwnice, a pierwotnym nazwiskiem miało być von Leibitz. W XVII i XVIII wieku należeli do zamożniejszych rodzin województwa chełmińskiego. Posiadali m.in. Zelgno, Wapno i Galczewo. Jedna jej linia otrzymała w 1844 roku hrabiowski tytuł pruski (zob. Piwnicki Hrabia).
Herbowni Jedna rodzina herbownych (herb własny):
Piwnicki z przydomkiem von Leibitz, który to miał być jej pierwotnym nazwiskiem przed przyjęciem nazwiska od majątku Piwnice.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Lubicz