Michał Piwoszczuk, także Jagiełło-Piwoszczuk (ur. 31 sierpnia 1893 w Popowcach, zm. 5 lipca 1974) – podpułkownik broni pancernych Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 sierpnia 1893 w Popowcach, w ówczesnym powiecie zaleszczyckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Teodora i Marii z Fedunów. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnej wsi, a później szkołę wydziałową w Zaleszczykach. W 1905 rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Zaleszczykach. Od 1910 należał do „Zarzewia” i Skautów. W 1912 wstąpił do „Sokoła”. W 1913 zdał egzamin dojrzałości i został mianowany tymczasowym (nadetatowym) nauczycielem we wsi Słone. W lipcu tego roku został członkiem 51 Polskiej Drużyny Strzeleckiej.
W 1914 został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w charakterze jednorocznego ochotnika. Po ukończeniu szkoły oficerów rezerwy został mianowany kadetem i wysłany na front. Trzy miesiące walczył w Karpatach, w szeregach 4 kompanii 36 pułku piechoty Obrony Krajowej. W końcu kwietnia 1915 dostał się do rosyjskiej niewoli. Został wysłany do Nikołajewska, w ówczesnej guberni samarskiej.. W końcu 1917 wrócił z niewoli, został mianowany chorążym i po przeszkoleniu wysłany na front włoski. 2 listopada 1918 dostał się do włoskiej niewoli.
W grudniu 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech. W lutym 1919 przybył do Francji i został przydzielony do formowanego 1 pułku czołgów. 1 czerwca 1919 razem z pułkiem przybył do Polski.
Wyróżnił się 19 i 20 lipca 1920 w bitwie o Grodno jako dowódca plutonu 2 kompanii czołgów. 3 sierpnia 1920 dowódca 2 kompanii czołgów, major Stanisław Jackowski sporządził wniosek na odznaczenie orderem „Virtuti Militari”, w którym napisał:
Od 30 lipca 1920 dowodził nowo sformowaną 5 kompanią czołgów.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 1 pułku czołgów, a jego oddziałem macierzystym był 55 pułk piechoty w Lesznie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1769. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W pułku pełnił kolejno funkcję dowódcy kompanii, komendanta warsztatów, dowódcy batalionu i kwatermistrza. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 86. lokatą. 5 listopada 1930, po przeniesieniu pułku do Poznania, zamieszkał z rodziną przy ul. Ułańskiej 2. Z dniem 1 lipca 1931 został przeniesiony z byłego 1 pułku czołgów do 1 pułku pancernego. W marcu 1932 został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu w celu odbycia praktyki liniowej w piechocie. W marcu 1934 dowodził II batalionem 58 pp. W czerwcu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu w 58 pp. W 1937 został przeniesiony do nowo utworzonego korpusu oficerów broni pancernych. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów broni pancernych, grupa liniowa. Do sierpnia 1939 był dowódcą 10 batalionu pancernego w Zgierzu.
W czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w Kwaterze Głównej Armii „Modlin”, a następnie Armii gen. bryg. Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego. 16 września 1939 w składzie II rzutu Kwatery Głównej wyjechał do Lubomla. Później dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VII A Murnau.
Zmarł 5 lipca 1974 i został pochowany na cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie (kwatera B2, rząd I, miejsce 2).
Był żonaty z Anną z Kruczkowskich (1894–1980), nauczycielką, z którą miał syna Tadeusza Waleriana (1922–1979) i córkę Alicję Eleonorę (1924–2020)..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3456 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Znak Pancerny” nr 13 – 19 marca 1933 Medal Zwycięstwa 18 grudnia 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Twórczość Zarys historji wojennej 1-go pułku czołgów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1935, seria: Zarys historii wojennej formacji polskich 1918–1920.
Zobacz też broń pancerna w II Rzeczypospolitej polskie oddziały pancerne w kampanii wrześniowej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni odznaką „Znak Pancerny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Czołgów (II RP) Kategoria:Oficerowie 58 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dowództwa Armii „Modlin” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie Kategoria:Podpułkownicy broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej Kategoria:Polscy skauci Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Włoszech 1918–1919