thumb|Corticeus pini thumb|Corticeus linearis thumb|Korosz kornikowiec Korosz (Corticeus) – rodzaj chrząszczy z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Diaperinae.
Morfologia Chrząszcze o mocno wydłużonym, na końcach zaokrąglonym, ogólnie walcowatym lub pałeczkowatym ciele. Głowa jest ku przodowi zwężona, pozbawiona guzków, o występach policzków dochodzących do przednich krawędzi wypukłych bocznie oczu. Czułki są stosunkowo krótkie, jedenastoczłonowe, o poszerzonych członach od piątego lub szóstego do dziesiątego. Przedplecze jest tak szerokie jak długie lub dłuższe niż szersze, przy czym dominują gatunki o przedpleczu wydłużonym. Jego krawędzie boczne i tylna obrzeżone są listewką. Pokrywy punktowane są bezładnie, rzadziej z rzędami punktów. Boczne krawędzie pokryw nigdzie nie są piłkowane. Skrzydła tylnej pary są dobrze wykształcone. Odnóża przedniej i środkowej pary mają proste zewnętrzne krawędzie goleni. U około 60% gatunków stopy przednie i środkowe są pięcioczłonowe, a tylne czteroczłonowe, u pozostałych wszystkie stopy są czteroczłonowe, aczkolwiek mogą być pozornie trójczłonowe wskutek zdrobnienia jednego członu. Odwłok ma niezakryte, silnie zesklerotyzowane pygidium.
Ekologia i występowanie Owady leśne, saproksyliczne, związane z roślinami drzewiastymi. Zasiedlają drzewa znajdujące się we wstępnej fazie rozkładu, unikając drewna całkiem już zbutwiałego. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe bytują głównie pod przegrzybiałą korą i w żerowiskach innych chrząszczy, najczęściej kornikowatych. Larwy koroszy mogą polować na larwy kornikowatych lub odżywiać się znajdującym się w ich żerowiskach detrytusem i sokiem. Owady dorosłe latają nocą.
Rodzaj kosmopolityczny, znany ze wszystkich krain zoogeograficznych. W Europie stwierdzono 13 gatunków, w tym 11 w Polsce (zobacz czarnuchowate Polski). Większość gatunków palearktycznych, w tym wszystkie europejskie należą do podrodzaju nominatywnego.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1783 roku przez Matthiasa Pillera i Ludwiga Mitterpachera. Gatunkiem typowym został opisany w tej samej publikacji Corticeus unicolor. Przez dłuższy czas rodzaj ów funkcjonował pod synonimicznymi nazwami Hypophlaeus i Hypophloeus. Georg K.M. Seidlitz w 1894 roku jako pierwszy wprowadził podział omawianego rodzaju na podrodzaje, wyróżniając obok nominatywnego podrodzaj Paraphloeus. Kolejny podrodzaj, Stenophloeus, wprowadził w 1921 roku Kenneth Gloyne Blair, a kilka następnych Hans Joachim Bremer w 1998 roku. W 2017 roku podział na podrodzaje został znacząco zrewidowany przez Bremera i Martina Lilliga – autorzy nie tylko wprowadzili nowe z nich, ale także zmienili definicje już istniejących.
Do rodzaju zalicza się 8 podrodzajów oraz 19 gatunków niesklasyfikowanych w żadnym z nich: Corticeus (Alienophloeus) Bremer, 2018 Corticeus (Corticeus) Piller et Mitterpacher, 1783 Corticeus (Metacorticeus) Bremer et Lillig, 2017 Corticeus (Neglectophloeus) Bremer et Lillig, 2017 Corticeus (Pogonophloeus) Bremer, 1998 Corticeus (Seorsophloeus) Bremer, 1998 Corticeus (Stenophloeus) Blair, 1921 Corticeus (Tylophloeus) Bremer, 1998 podrodzaj: incertae sedis Corticeus andrewesi (Blair, 1921) Corticeus bouenzae (Kaszab, 1969) Corticeus brazzavillae (Kaszab, 1969) Corticeus capucinus Bremer, 1999 Corticeus congoanus Ardoin, 1969 Corticeus consimilis Bremer, 1995 Corticeus gentilis Lewis, 1894 Corticeus gomyi Bremer, 1995 Corticeus ivoirensis (Ardoin, 1969) Corticeus krueperi Obenberger, 1922 Corticeus laeviceps (Pic, 1924) Corticeus nemosomoides (Fairmaire, 1897) Corticeus schereri Bremer, 1995 Corticeus subalutaceus Pic, 1924 †Corticeus tertiarius Vitali, 2007 Corticeus triplehorni Bremer et Lillig, 2017 Corticeus uenoi Bremer, 1999 Corticeus vinsoni Bremer, 1985 Corticeus zoltani (Masumoto, 1981)
Znany zapis kopalny rodzaju sięga wstecz do miocenu.
Przypisy
Kategoria:Diaperinae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1783 roku