Emine Bedia Muvahhit (ur. 1896 w Kadıköy, zm. 20 stycznia 1994 w Stambule) – turecka aktorka teatralna i filmowa, jedna z pierwszych muzułmańskich aktorek filmowych w Turcji.
Życiorys Urodziła się w 1896 w Kadıköy, późniejszej dzielnicy Stambułu, jako córka prokuratora Ahmeta Şekipa Beya i jego żony Emine. Edukację podstawową rozpoczęła w szkole Saint Antoine na wyspie Büyükada, następnie uczęszczała do szkoły średniej Kadıköy Terakki. Kontynuowała naukę w liceum Notre Dame de Sion w Stambule, gdzie opanowała język francuski i grecki.
W 1914 podjęła pracę jako telefonistka w państwowej firmie telekomunikacyjnej w Stambule, stając się jedną z pierwszych muzułmańskich kobiet zatrudnionych w sektorze publicznym Imperium Osmańskiego. W 1921 rozpoczęła pracę jako nauczycielka języka francuskiego w żeńskim liceum Erenköy. W tym czasie poznała aktora teatralnego Ahmeta Muvahhita, za którego wyszła za mąż w 1923. Z tego małżeństwa miała syna, Şuayipa Sinę Arbela. Ahmet Muvahhit zmarł w 1927.
W 1933 poślubiła austriackiego muzyka Friedricha von Statzera, znanego później jako Ferdi Statzer, który przybył do Turcji w 1932 i uczył gry na fortepianie w Stambulskim Konserwatorium Miejskim oraz pracował jako kompozytor i pianista w Teatrze Miejskim w Stambule, gdzie Bedia występowała na scenie. Małżeństwo trwało 18 lat, aż do rozwodu w 1951. Po rozwodzie Bedia przyjęła nazwisko Muvahhit jako swoje artystyczne.
Kariera aktorska W 1917 zadebiutowała w tureckim (ówcześnie osmańskim) przemyśle filmowym, grając małą rolę w filmie Pençe. W 1923, tuż po swoim ślubie z aktorem Ahmetem Muvahhitem, reżyser filmowy Muhsin Ertuğrul, przyjaciel obojga, planował nakręcenie filmu opartego na powieści Ateşten Gömlek autorstwa Halide Edib Adıvar.
Halide Edib Adıvar, pisarka, uczestniczka wojny o niepodległość Turcji (1919–1923) i działaczka na rzecz praw kobiet, nalegała, aby główną rolę w filmie zagrała turecka muzułmańska kobieta. Zaskoczeniem dla niej samej była decyzja, że rolę tę otrzymała Bedia Muvahhit. W filmie wystąpiła obok Neyyire Neyir.
Po zakończeniu zdjęć do Ateşten Gömlek wzięła udział w tournée teatralnym Darülbedayi w Izmirze wraz z mężem. Mustafa Kemal Atatürk, przebywający wówczas w mieście, poprosił jej męża, aby Bedia wystąpiła w sztuce, którą zamierzał obejrzeć, argumentując, że tureckie muzułmanki powinny pojawiać się na scenie. W ciągu jednego dnia nauczyła się roli Saride do sztuki Ceza Kanunu, adaptacji francuskiej sztuki Vingt jours à l'ombre autorstwa Pierre'a Vebera i Maurice'a Hennequina. 31 lipca 1923, zaledwie tydzień po podpisaniu traktatu lozańskiego, zadebiutowała na scenie przed przywódcą nowej Turcji, który pogratulował jej po przedstawieniu. Wystąpiła w ponad 200 sztukach w teatrach miejskich.
Po ponad pięćdziesięciu latach kariery aktorskiej, w 1975 przeszła na emeryturę, kończąc pracę w Teatrze Miejskim w Stambule.
Śmierć Zmarła 20 stycznia 1994 w wieku 98 lat w szpitalu Uniwersytetu Stambulskiego, gdzie trafiła po wypadku domowym. Została pochowana na cmentarzu Aşiyan Asri w Stambule.
Filmografia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Tureckie aktorki filmowe Kategoria:Tureckie aktorki teatralne Kategoria:Artyści związani ze Stambułem Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1994