Anne-Marie Ørbeck (ur. 1 kwietnia 1911 w Oslo, zm. 5 czerwca 1996 w Bergen) – norweska kompozytorka i pianistka.
Życiorys Pochodziła z rodziny muzycznej, jej brat był skrzypkiem. Studiowała w w klasie Agnes Hansen, kontrapunktu uczyła się u . W Berlinie uczyła się gry na fortepianie u , kształciła się także w Londynie i w Konserwatorium Petersburskim.
Powróciła do Oslo w 1933 roku i 2 listopada tegoż roku dała debiutancki koncert fortepianowy, dyrygował . Kontynuowała studia w Berlinie u i .
Podczas II wojny światowej przebywała w Norwegii, poznała wówczas swojego przyszłego męża, Helge Smitta. Po zajęciu Norwegii przez III Rzeszę (zob. kampania norweska) od 1943 roku zaprzestała koncertowania publicznego i skupiła się na komponowaniu.
W latach 50. XX wieku w Paryżu uczyła się u Nadii Boulanger i Dariusa Milhauda. Wyjechała do Wiednia dzięki państwowemu stypendium i uczyła się tamże u Hannsa Jelinka, który zajmował się dodekafonią. Pozostała wierna swojemu stylowi, pomimo znajomości nowych technik kompozytorskich.
Należała do od 1938 roku jako jedna z siedmiu ówczesnych kobiet-członkiń tego stowarzyszenia.
Twórczość Pisała m.in. muzykę orkiestrową, utwory fortepianowe, pieśni na głos i fortepian, tworzyła opracowania koncertowe na fortepian, napisała kadencje do koncertów Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta. Wybrane dzieła: Concertino na fortepian i orkiestrę (1937, wyk. 1938) Melodia na małą orkiestrę (1939) Symfonia (1944, prapremiera 16 grudnia 1954) – jedyna symfonia napisana przez Norweżkę Pastorale e allegro na obój i orkiestrę smyczkową (1959, wyk. 1960) Sonatina na fortepian (1967) Sonatina nr 2 na fortepian (1989)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Ludzie urodzeni w Oslo Kategoria:Norwescy pianiści Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Ludzie związani z Bergen