Henriette Marie Eulalie Puig-Roget (ur. 9 stycznia 1910 w Bastii, zm. 24 listopada 1992 w Paryżu) – francuska kompozytorka, organistka, pianistka, nauczycielka akademicka, krytyczka muzyczna.
Życiorys Córka generała Henry’ego Rogeta. W młodości mieszkała w Nevers. Wraz z rodziną przeprowadziła się Paryża około 1918 roku. Studiowała w Konserwatorium Paryskim, uczyła się u Henri Büssera, Marcela Dupré<ref name="lk"/>, Isidora Philippa, , , Maurice’a Emmanuela oraz u Charlesa Tournemire’a, ukończyła studia w 1932 roku; została profesorką tejże uczelni w 1957 roku. 15 lat pracowała jako w Narodowej Operze Paryża. Pracowała także jako organistka w Paryżu. Musiała udawać mężczyznę, aby móc grać w Bazylice Świętej Klotyldy w Paryżu, gdzie zastępowała Charlesa Tournemire’a. W 1934 roku została organistką , gdzie grała do 1979 roku. Była także organistką Wielkiej Synagogi w Paryżu od 1934 do 1952 roku. Pracowała w radiu jako pianistka od 1935 do 1972 roku. Zajmowała się krytyką muzyczną w latach 1945–1950 w czasopismach „L’Étoile” i „”. Uczestniczyła w wydarzeniach Maja 1968.
Przeszła na emeryturę w 1979 roku. Przyjechała do Japonii w tymże roku, gdzie była profesorem wizytującym ponad 10 lat na Tokijskim Uniwersytecie Sztuki oraz w Toho Gakuen School of Music. W Japonii uczyła gry na fortepianie, teorii muzyki oraz zagadnień związanych z muzyką kameralną. Kształciła pianistów i kompozytorów; wśród jej uczniów są m.in.: Gilbert Amy, , , , , Daniel Roth.
Jej mężem był Katalończyk Ramón Puig-Viñals, którego poznała w 1936 roku pobrali się w 1940 roku; miała córkę Paulinę Puig.
Nagrody i odznaczenia 7 Premier Prix w Konserwatorium Paryskim (1926–1930) Prix de Rome – 1ᵉʳ second prix (1933) Prix de la chanson française za utwór chóralny pt. Le Printemps est né Mesdames do słów (1937) Kawaler Legii Honorowej (1982) Oficer Orderu Sztuki i Literatury (1987) Order Świętego Skarbu III klasy (1989)
Twórczość Skomponowała około 250 utworów, m.in. muzykę orkiestrową, utwory organowe, fortepianowe, chóralne, muzykę religijną, utwory dydaktyczne. Większość jej kompozycji nie ukazała się drukiem, część jej utworów nagrano w Japonii. Wybrane dzieła: Montanyas del Rosello na organy i orkiestrę (1933) Sinfonia Andorrana na fortepian i orkiestrę (1936) Hymne à Paris, zagrany na Catherinettes, balet (1937) Symphonie pour rire (1947) Rajoles (1955) Triathlon: 3 pièces pour grand ogue (1977)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bastii Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Francuscy kompozytorzy XX wieku Kategoria:Francuscy organiści Kategoria:Francuscy pianiści Kategoria:Francuscy nauczyciele Kategoria:Francuscy krytycy muzyczni Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Skarbu Kategoria:Oficerowie Orderu Sztuki i Literatury