Świeca Niepodległości – świeca podarowana w 1867 roku Polakom przez papieża Piusa IX podczas kanonizacji Jozafata Kuncewicza, od 2018 roku znajdująca się w Świątyni Opatrzności Bożej.
Historia thumb|Świeca Niepodległości 29 czerwca 1867 roku odbyła się kanonizacja Jozafata Kuncewicza. Po zakończeniu uroczystości papież Pius IX podarował tę świecę Warszawie, wyrażając życzenie, by zapalono ją dopiero wówczas, gdy Polska i jej stolica będzie wolna https://centrumopatrznosci.pl/swieca-niepodleglosci/. Po kanonizacji świeca została przeniesiona do Papieskiego Kolegium Polskiego, gdzie miała być przechowywana do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości. W 1919 roku Benedykt XV polecił kardynałom Edmundowi Dalborowi i Aleksandrowi Kakowskiemu przeniesienie świecy do Polski. 10 stycznia 1920 roku świeca została przewieziona do Warszawy. Kolejnego dnia przeniesiono ją do Pałacu Arcybiskupiego, a następnie do archikatedry, gdzie podczas mszy świętej została zapalona.
Podczas II wojny światowej świeca, jeszcze przed zburzeniem archikatedry, została przeniesiona do warszawskiego seminarium duchownego. W seminarium świeca była przechowywana do 2018 roku, po czym została przekazana Świątyni Opatrzności Bożej. Świeca jest zapalana raz w roku, podczas obchodów Narodowego Święta Niepodległości.
Świeca Piusowa jest znakiem odzyskanej niepodległości. Z tego powodu znalazła się też w Świątyni Opatrzności Bożej, wybudowanej jako wotum za Konstytucję 3 Maja i odzyskaną wolność. Jej płomień stał się jednym z symboli Polski chrześcijańskiej i suwerennej https://centrumopatrznosci.pl/swieca-niepodleglosci-symbol-zmartwychwstania-ojczyzny/.
Wygląd Świeca mierzy 180 cm, jest wykonana z białego wosku pszczelego. Na świecy znajduje się podobizna Maryi, ubranej w złotą tunikę i niebieski płaszcz. Maryja stoi na półksiężycu, a jej głowa jest otoczona dwunastoma gwiazdami. Na świecy znajdują się także motywy kwiatowe: bukietu i girlandy.
Przypisy
Kategoria:Kościół katolicki w Polsce