12 Wielkołucki pułk piechoty (ros. 12-й пехотный Великолуцкий полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1711. Stacjonował między innymi w Tule. Nosił nazwy: Wielkołucki pp (1811–1833), Wielkołucki pjegr (1833–1856). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili zielone patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 228 pułk piechoty. 12 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 17 Korpus Armijny – Moskwa 3 Dywizja Piechoty – Kaługa 2 Brygada Piechoty – Tuła 12 Wielkołucki pułk piechoty – Tuła
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Tuła Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1711 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918