Antoni Kohmann (później też Kohman; ur. 9 października 1879 we Lwowie, zm. 1944, w Milanówku) – polski tenor, pedagog i propagator polskiej kultury muzycznej za granicą, wieloletni dyrektor klasy śpiewu w we Frankfurcie nad Menem.
Życiorys Antoni Kohmann pochodził z lwowskiej rodziny mieszczańskiej o bogatych tradycjach muzycznych – Jego ojcem był Władysław Floriański (właśc. Władysław Kohmann).
Kohmann rozpoczął edukację muzyczną w rodzinnym Lwowie, gdzie studiował śpiew i teorię muzyki. W latach 1897–1900 kontynuował naukę w Konserwatorium w KrakowieXXXIII ROCZNE SPRAWOZDANIE wydziału Towarzystwa Muzycznego w Krakowie za rok 1899., a następnie wyjechał do Berlina, gdzie studiował pod kierunkiem słynnego pedagoga Juliusa Stockhausena. Dalsze doskonalenie umiejętności wokalnych odbywał w Mediolanie u mistrza Ranieriego.
Jako artysta koncertowy Kohmann szybko zdobył uznanie w świecie muzycznym. Współpracował z orkiestrami i chórami, występując m.in. z Berlińskim Chórem Filharmonicznym pod dyrekcją Siegfrieda Ochsa. Repertuar Kohmanna obejmował zarówno klasyczne dzieła oratoryjne J.S. Bacha, Beethovena, Haendla i HaydnaAllgemeiner Tiroler Anzeiger, 23.04.1932., jak i współczesne utwory Mahlera, Honeggera czy Pfitznera.
W 1928 roku artysta odbył trasę koncertową z berlińską Singakademie do mediolańskiej La Scali. W Polsce występował, m.in. w Warszawie, Poznaniu i Grudziądzu, gdzie zdobywał uznanie krytyków za inteligencję muzyczną, wzorcową dykcję i piękną emisję głosuPrzegląd Muzyczny nr 9 (132), Warszawa, 1.05.1914..
Praca pedagogiczna Od 1919 roku Kohmann prowadził klasę śpiewu w we Frankfurcie nad Menem, kształcąc wiele przyszłych gwiazd, w tym słynną sopranistkę Tianę Lemnitz.
Przypisy
Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1944