50 Białostocki pułk piechoty (ros. 50-й пехотный Белостокский полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1807. Stacjonował między innymi w Sewastopolu. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili niebieskie patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 246 pułk piechoty. W kwietniu 1918 roku 50 Białostocki pułk piechoty został przeformowany w 6 Muzułmański pułk strzelców.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 7 Korpus Armijny – Symferopol 13 Dywizja Piechoty – Sewastopol 1 Brygada Piechoty – Sewastopol 50 Białostocki pułk piechoty – Sewastopol
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Sewastopolu Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1807 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918