Lake Pinaroo, Fort Grey Basin – okresowe jezioro endoreiczne położone w Australii, w północno-zachodniej części stanu Nowa Południowa Walia, ok. 330 km na północ od miasta Broken Hill i ok. 400 km na zachód od miasta Bourke.
Lake Pinaroo znajduje się na terenie utworzonego w 1972 roku parku narodowego . Jezioro stało się jego częścią w dwóch etapach, w latach 1975 i 1976. Od 1996 roku Lake Pinaroo stanowi obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym objęty ochroną w ramach konwencji ramsarskiej.
Charakterystyka thumb|left|Wyschnięte dno jeziora Pinaroo w 2008 roku Jezioro Pinaroo znajduje się na wschodnim skraju Pustyni Strzeleckiego, na obszarze bezodpływowym w zlewni jeziora Eyre. Położone jest na wysokości ok. 120 m n.p.m. Lake Pinaroo jest jeziorem epizodycznym, które przez większość czasu (nawet przez kilka lat) pozostaje wyschnięte, a napełnia się wodą rzadko i w nieregularnych okresach uwarunkowanych głównie opadami. Po intensywnych opadach deszczu pobliskie mokradła Frome Swamp przelewają się i poprzez łączący je z Lake Pinaroo potok zasilają wodą jezioro.
Maksymalna powierzchnia jeziora w okresach wilgotnych wynosi 719 ha, a jego głębokość sięga 2 m, przez co ma ono zdolność do magazynowania wody przez długi czas (do 6–7 lat). Gdy zbiornik jest napełniony, stanowi ważne siedlisko dla licznych gatunków ptaków wodnych oraz ptaków brodzących, w tym gatunków migrujących oraz zagrożonych wyginięciem.
W okolicy jeziora znajdują się pochodzące sprzed co najmniej 20 tys. lat stanowiska archeologiczne, w których odnaleziono m.in. pozostałości palenisk, miejsca ceremonialne oraz liczne kamienne artefakty Aborygenów australijskich.
Do głównych zagrożeń dla ekosystemu Lake Pinaroo zalicza się związane ze zmianami klimatu zmniejszone na tym obszarze opady deszczu oraz podwyższone temperatury.
Flora thumb|left|Dipteracanthus australasicus subsp. corynothecus (2014) W okresach suchych roślinność jeziora i jego okolic jest bardzo skąpa, jednak dno zbiornika stanowi depozyt nasion, m.in. marsylii , wywłócznika oraz przedstawiciela rodziny ciborowatych , które szybko zaczynają się rozwijać, gdy w jeziorze pojawia się woda. Brzegi jeziora porasta głównie niska roślinność krzewiasta sięgająca 1 metra wysokości oraz rośliny zielne i trawy. Rosną tu gatunki takie jak , , , klekotnica , turi , oraz introdukowany na ten teren (Dittrichia graveolens).
W występują zagrożone gatunki roślin – , i subsp. corynothecus; przypuszcza się, że rosną one również w okolicach Lake Pinaroo. Inne gatunki roślin występujące nad jeziorem to m.in. porastające okoliczne wydmy , subsp. angustissima, , , łoboda (Atriplex sp.), , i oraz eukaliptusy (Eucalyptus sp.), natomiast roślinność krzewiastą reprezentują , ożanka , ślazowiec oraz soja .
Gdy jezioro jest wyschnięte, na jego dnie rośnie m.in. miłka , lukrecja , portulaka pospolita (Portulaca oleracea), łoboda i psianka .
Na obszarze jeziora występują też gatunki roślin uznawane w Australii za inwazyjne, m.in. rzepień pospolity (Xanthium occidentale) i rzepień kolczasty (X. spinosum), żmijowiec babkowaty (Echium plantagineum), tamaryszek bezlistny (Tamarix aphylla), Argemone ochroleuca, psianka oraz kolcowój .
Fauna thumb|Ważka Hemicordulia tau nad taflą jeziora (2021) Lake Pinaroo jest siedliskiem zagrożonych gatunków ptaków wymienionych w ustawie z 1999 roku. Należą do nich m.in. brodziec pławny (Tringa stagnatilis), brodziec kwokacz (T. nebularia), pstrokaczka (Stictonetta naevosa), rycyk (Limosa limosa) oraz biegus rdzawoszyi (Calidris ruficollis). Występują tutaj również (Oxyura australis), żuraw australijski (Antigone rubicunda), papużka falista (Melopsittacus undulatus) i sokół siwy (Falco hypoleucos) oraz (Erythrogonys cinctus), czajka płatkolica (Vanellus miles) i (V. tricolor), (Tribonyx ventralis), (Anas gracilis), łopatonos (Malacorhynchus membranaceus) oraz łabędź czarny (Cygnus atratus).
Inne gatunki zwierząt zagrożonych wyginięciem wspomniane w ustawie z 1999 roku to m.in. wąż oraz jaszczurka , gryzoń (Leggadina forresti), torbacz (Sminthopsis macroura) oraz nietoperze: (Nyctophilus bifax) i (N. timoriensis). Po silnych opadach deszczu w latach 1974 i 1976 odnotowano w okolicach jeziora występowanie dużej liczby osobników szczura długowłosego (Rattus villosissimus).
Przypisy
Kategoria:Jeziora endoreiczne Kategoria:Jeziora w Nowej Południowej Walii