145 pułk piechoty (ros. 145-й пехотный Новочеркасский Императора Александра III полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1796. Stacjonował między innymi w Petersburgu. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili szkarłatne patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 293 pułk piechoty. 145 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 18 Korpus Armijny – Petersburg 37 Dywizja Piechoty – Petersburg 1 Brygada Piechoty – Petersburg 145 pułk piechoty – Petersburg
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Petersburgu Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1796 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918