183 pułk piechoty (ros. 183-й пехотный Пултуский полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1910. Stacjonował między innymi w m. Kostroma. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili białe patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 323 pułk piechoty. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach. 183 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 25 Korpus Armijny – Moskwa 46 Dywizja Piechoty – Kostroma 2 Brygada Piechoty – Kostroma 183 pułk piechoty – Kostroma
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Kostroma (miasto) Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1910 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918