Oleg Władimirowicz Kuzniecow (ros. Оле́г Влади́мирович Кузнецо́в; ur. 30 kwietnia 1969 w Bałaszysze, zm. 4 sierpnia 2000 w Sosnowce) – rosyjski seryjny morderca i gwałciciel, zwany Rozpruwaczem z Bałaszychy. W latach 1991–1992 zamordował na terenie Moskwy i Kijowa 10 kobiet.
Pseudonim Rozpruwacz z Bałaszychy nosił też inny seryjny morderca, Siergiej Riachowski, który działał w mieście w tym samym czasie co Kuzniecow i zamordował w nim 19 osób.
Młodość Rodzice Kuzniecowa rozwiedli się, gdy miał pięć lat. Pozostał z ojcem i nie utrzymywał kontaktów z matką, mimo że ta mieszkała w tym samym budynku. Ukończył osiem klas szkoły. Trenował biathlon i walki wręcz. Według relacji znajomych był tchórzliwy i wycofany. Pierwszy stosunek seksualny z kobietą odbył w wieku 16 lat. Jak przyznał po aresztowaniu – zmuszał swoje partnerki do stosunków seksualnych, a ich krzyki i zadawanie im bólu podniecało go. Został powołany do wojska, a służbę odbył w Kijowie. Tam, w latach 1985–1988 dopuścił się serii gwałtów. Po powrocie w rodzinne strony zatrudnił się jako kierowca ciężarówki.
Zbrodnie 7 maja 1991 roku Kuzniecow dopuścił się pierwszego morderstwa. Zaproponował podwiezienie przypadkowej kobiecie, w trakcie jazdy zatrzymali się i odbyli stosunek płciowy. Gdy kobieta zażądała pieniędzy, Kuzniecow wpadł w szał, przywiązał ją do drzewa i zatłukł ją łomem. Po tym wydarzeniu dopuścił się w Moskwie i Bałaszyce serii gwałtów. Kuzniecow miał silny popęd seksualny i jak sam twierdził mógł zgwałcić ponad 500 kobiet. Działał według schematu – wypatrywał samotnych kobiet, nawiązywał kontakt i gdy nadarzyła się okazja, wciągał w ustronne miejsce, gdzie dokonywał gwałtu. Jeśli wierzyć jego zeznaniom – wiele gwałtów nie zostało zgłoszonych milicji. 12 listopada 1991 roku dopuścił się gwałtu na cmentarzu w Bałaszyce. Ofiarą padła jego była dziewczyna, która zgłosiła przestępstwo milicji podając nazwisko sprawcy. Ten spanikował i wyjechał do dobrze znanego mu Kijowa. Miasto było już wówczas stolicą niepodległej Ukrainy. Kuzniecow wierzył, że przez chaos związany z rozpadem ZSRR nikt nie będzie go szukał na Ukrainie. W styczniu 1992 roku zgwałcił i zamordował cztery młode kobiety. Ofiarom wydłubał oczy, co stało się jego podpisem. Kolejna zaatakowana ofiara przeżyła napaść i zeznała ukraińskim śledczym, że sprawca przedstawił się jako Dmitrij Fadiejew z Bałaszychy, co naprowadzi ich na trop Kuzniecowa. Sporządzono portret pamięciowy. W lutym 1992 roku na ulicy rozpoznał go milicjant, który zaczął go gonić. Kuzniecow wskoczył do Dniepru i uciekł. Morderca uznał, że w Kijowie nie jest już bezpiecznie i powrócił do Moskwy, gdzie w przeciągu miesiąca dopuścił się kolejnych pięciu morderstw. Wszystkie mordy miały miejsce w Parku Izmajłowskim, położonym na pograniczu Moskwy i Bałaszychy. Wszystkim ofiarom wydłubał oczy, a niektórym wyciął narządy płciowe.
Aresztowanie i proces Charakterystyczne okaleczanie zwłok sprawiło, że moskiewscy śledczy szybko połączyli zbrodnie z Parku Izmajłowskiego z serią morderstw dokonaną w Kijowie. Do Moskwy zaproszono kijowskich śledczych. W prasie upubliczniono portret pamięciowy sporządzony w Kijowie. Kuzniecowa rozpoznał pracownik oddziału Sbierbanku, gdzie ten przyszedł założyć konto. Rozpoczęto obserwację mieszkania ojca Kuzniecowa. Szybko odkryto, że ten kontaktuje się z ojcem poprzez swoją kochankę. Kobieta zgodziła się pomóc ująć mordercę. 26 marca 1992 roku, gdy Kuzniecow przyszedł do jej mieszkania, kobieta zaalarmowała milicję. Morderca zdążył wybiec z budynku i wsiąść do tramwaju. Milicjanci po cywilnemu aresztowali Kuzniecowa kilka przystanków dalej.
Po aresztowaniu Kuzniecow przyznał się do wszystkich morderstw i gwałtów, w tym tych nieznanych organom ścigania i wskazał miejsca popełnienia przestępstw. Podczas przeszukania przy maniaku znaleziono rzeczy należące do kobiet oraz nóż, który okazał się być narzędziem zbrodni. Badanie sądowo-psychiatryczne wykazało, że Kuzniecow był całkowicie poczytalny, choć ujawniło u niego psychopatię oraz sadyzm seksualny. 1 grudnia 1993 roku został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. Na mocy moratorium wyrok został zamieniony na dożywocie. Oleg Kuzniecow zmarł w trakcie odbywania kary 4 sierpnia 2000 roku z powodu niewydolności serca. Informacja o jego śmierci trafiła do mediów dopiero w 2019 roku.
Ofiary śmiertelne Kuzniecowa Do publicznej wiadomości nie podano nazwisk ofiar zbrodni popełnionych w Rosji, ale wszystkie zostały zidentyfikowane. Lp.OfiaraWiekDataMiejsce1.Nie ujawnionoB.d7 maja 1991 Bałaszycha2.Switłana Milenko156 stycznia 1992 Kijów3.Switłana Muromcewa 1519 stycznia 1992 Kijów4.Ałła Kononowa1524 stycznia 1992 Kijów5.Natalija Iwanczykowa2027 stycznia 1992 Kijów6.Nie ujawniono2225 lutego 1992 Moskwa7.Nie ujawnionoB.d.3 marca 1992 Moskwa8.Nie ujawniono B.d.9 marca 1992 Moskwa9.Nie ujawniono3013 marca 1992 Moskwa10.Nie ujawniono1521 marca 1992 Moskwa
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy seryjni mordercy Kategoria:Ludzie urodzeni w Bałaszysze Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Zmarli w 2000