Heradida – rodzaj pająków z rodziny lenikowatych i podrodziny . Obejmuje 8 opisanych gatunków.
Morfologia Pająki o ciele długości od 1,8 do 2,2 mm.
Karapaks jest wydłużony, najszerszy na wysokości odnóży drugiej pary, o barwie beżowej do ciemnobrązowej i siateczkowanym oskórku, pozbawiony jamki. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch szeregach. Oczy przednio-środkowe leżą znacznie bardziej z tyłu niż oczy przednio-boczne, a oczy tylno-środkowe leżą znacznie bardziej z tyłu niż tylno-boczne. Wysokość płaskiego lub sklepionego nadustka wynosi od dwóch do trzech razy więcej niż średnica oka przednio-środkowej pary. Krótkie i szerokie, zrośnięte, dosiebnie zwężone, bezzębne szczękoczułki dysponują bardzo krótkimi pazurami jadowymi. Chilum nie występuje. Silnie zbieżne szczęki są mniej więcej prostokątne, a warga dolna trójkątna, od 1,3 do 1,6 raza szersza niż dłuższa. Sternum jest 1,3 raza dłuższe niż szersze.
Szczupłe, żółte do ciemnobrązowych odnóża porośnięte są powcinanymi włoskami i pozbawione są kolców. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Uda mają narząd udowy w postaci maczugowatego włoska osadzonego w głębokim alweolusie. Goleń i stopa mają dwa trichobotria, nadstopie zaś jedno. Pazurki na stopie są trzy, z których dwa górne mają od pięciu do sześciu zębów bocznych. Skopula nie występuje.
Wydłużona opistosoma (odwłok) umieszczona jest na długim i silnie zesklerotyzowanym łączniku oraz u obu płci posiada skutum po stronie grzbietowej i schitynizowane rejony oskórka przed bruzdą epigastryczną i kądziołkami, niekiedy u samców połączone. Samica ma dwie pary krótkich, dwuczłonowych kądziołków przędnych, z których tylna jest mała, samiec zaś ma tylko jedną ich parę. Przed przetchlinką wyrastają zmodyfikowane włoski. Stożeczek ma postać pięciu lub sześciu włosków.
Nogogłaszczki samca mają goleń z wykształconą apofizą boczną i brzuszną, cymbium podzielone głęboką bruzdą na część bliższą i trzykrotnie dłuższą, zaopatrzoną w pięć zmodyfikowanych włosków pośrodkowych i łatkę krótkich włosków grzbietowych część odsiebną, tegulum zaopatrzone w dużą apofizę terminalną i małą medialną oraz szeroki embolus biorący początek w tylnej części tegulum.
Genitalia samicy mają płytkę płciową o bardzo uproszczonej budowie, niezmodyfikowane ujścia przewodów kopulacyjnych i szeroko rozstawione spermateki.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę etiopską. Podawani są z Etiopii, Tanzanii, Namibii, Botswany i Południowej Afryki.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Takson ten wprowadził w 1893 roku Eugène Simon w Histoire naturelle des araignées. Gatunkiem typowym została opisana w tej samej publikacji H. loricata. W 1987 roku Rudy Jocqué dokonał rewizji systematycznej tego rodzaju.
Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Palfuria, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Mallinus. Linie ewolucyjne Palfuria i Heradida rozejść się miały w miocenie.
Do rodzaju należy 8 opisanych gatunków: Heradida bicincta Simon, 1910 Heradida extima Jocqué, 1987 Heradida griffinae Jocqué, 1987 Heradida loricata Simon, 1893 Heradida minutissima Russell-Smith & Jocqué, 2015 Heradida quadrimaculata Pavesi, 1895 Heradida speculigera Jocqué, 1987 Heradida xerampelina Benoit, 1974
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1893 roku