Mastidiores kora – gatunek pająka z rodziny lenikowatych, jedyny z monotypowego rodzaju Mastidiores. Endemit Kenii.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Rodzaj i gatunek typowy opisał po raz pierwszy Rudy Jocqué w 1987 roku na łamach „Revue Zoologique Africaine”. Jako miejsce typowe wskazano brzeg rzeki Tana w rezerwacie Kora w Kenii. Nazwa rodzajowa to połączenie nawiązującego do kształtu embolusa greckiego słowa μάστιξ (mastix), oznaczającego „bicz”, z nazwą rodzaju Diores. Epitet gatunkowy pochodzi od miejsca typowego.
Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla Ranops, tworząc z nim klad siostrzany dla kladu tworzonego przez rodzaje Mallinus, Palfuria i Heradida. Linie ewolucyjne Ranops i Mastidores rozejść się miały w oligocenie.
Morfologia Pająk o ciele długości od 2 do 2,5 mm.
Prosoma jest brązowa. Owalny, najszerszy między odnóżami trzeciej i ostatniej pary karapaks ma wyraźne bruzdy szyjne, wykształconą jamkę i pokryty licznymi, małymi porami oraz wzgórkami z długimi włoskami oskórek. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch szeregach. Oczy przednio-środkowe leżą znacznie wyżej niż oczy przednio-boczne, a oczy tylno-środkowe leżą znacznie bardziej z tyłu niż tylno-boczne. Oczy przednio-środkowe są okrągłe i półtorakrotnie większe od pozostałych, owalnych. Rozstaw oczu tylno-środkowych równy jest ich średnicy. Oczy par środkowych rozmieszczone są na planie nieco szerszego niż dłuższego i nieco szerszego z przodu niż z tyłu trapezu. Wysokość lekko sklepionego nadustka wynosi dwuipółkrotność średnicy oka przednio-środkowej pary. Krótkie, przysadziste, zrośnięte szczękoczułki mają guzek nasadowy, guzek szczytowy z ząbkiem i tak długi jak gruby pazur jadowy. Chilum nie występuje. Szczęki są silnie zbieżne i lekko ku końcom zwężone, a warga dolna trójkątna i w tyle mocno pomarszczona. Trójkątnawe sternum jest trochę dłuższe niż szersze.
Odnóża są żółte z bladobrązowymi udami, pozbawione kolców, począwszy od odsiebnych końców ud porośnięte powcinanymi włoskami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Narząd udowy zawiera rowkowane włoski. Dwie pierwsze pary stóp są wrzecionowate, dwie ostatnie zaś walcowate. Stopę wieńczą dwa pazurki górne z siedmioma zębami bocznymi każdy.
U samicy opistosoma (odwłok) jest czarniawobrązowa z wierzchu i kremowa na spodzie, u samca zaś na wierzchu zaopatrzona w bladobrązowe skutum, a na bokach i spodzie kremowa z żółtym polem sklerotyzacji przed bruzdą epigastryczną. Przednie kądziołki przędne są długie i dwuczłonowe; u samca jest to jedyna ich para, zaś u samicy występują jeszcze dwie zdrobniałe pary kądziołków tylnych. Stożeczek ma postać grupy kilkunastu szczecinek.
Nogogłaszczki samca mają goleń z dwiema bocznymi apofizami, długie cymbium z pośrodkowym szeregiem zmodyfikowanych włosków i grzbietowym pólkiem włosków bardzo krótkich, niemal tak długą jak cymbium apofizę tegularną o łyżkowatej części przedniej i opatrzonej licznymi guzkami części tylnej, a wychodzący z boku tegulum embolus robiący pętelkę i dalej cienki, nitkowaty.
Genitalia samicy cechują się szeroko rozstawionymi spermatekami.
Ekologia i występowanie Pająk afrotropikalny, endemiczny dla Kenii. Zasiedla płaty buszu zdominowane przez drzewa z rodzaju Salvadora, jak i te zdominowane przez akacje i balsamowce. Bytuje na powierzchni gruntu.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Kenii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1987 roku