Władysław Popielarski (ur. 6 marca 1950 w ElbląguWładysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 636, zm. 28 października 2025Zmarł Władysław Popielarski) – polski piłkarz ręczny, mistrz i reprezentant Polski.
Życiorys Karierę sportową rozpoczął w czasie nauki w Technikum Mechanicznym w Elblągu. Od 1964 reprezentował barwy MKS Truso Elbląg, gdzie jego trenerem był Mieczysław Pleśniak. W 1965 zdobył z drużyną SKS swojej szkoły srebrny medal na II Igrzyskach Młodzieży Szkolnej, w 1966 mistrzostwo Polski młodzików w barwach MKS TrusoPoczet zasłużonych dla gdańskiego sportu, wyd. Gdańsk 2018, s. 180-81..
W latach 1969-1974 reprezentował barwy Spójni Gdańsk, w 1970 zdobył z nią mistrzostwo Polski, w 1973 i 1974 wicemistrzostwo Polski. Równocześnie w 1974 ukończył studia w Wyzszej Szkole Wychowania Fizycznego w Gdańsku. W latach 1974-1981 był zawodnikiem Wybrzeża Gdańsk, z którym w 1981 zdobył wicemistrzostwo Polski. Równocześnie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w gdańskim technikum mechaniczno-elektrycznym. W latach 1981-1983 występował w niemieckiej drużynie TSV Grün-Weiß Dankersen (w sezonie 1981/1982 w II lidze, w sezonie 1982/1983 w I lidze), następnie jako grający trener w zespole ligi regionalnej PSV Plungfstadt (do 1988) i do 1995 innych klubach tego poziomu rozgrywek. Równocześnie pracował jako nauczyciel w w-f w szkole średniej. W 2010 przeszedł na emeryturę, ale prowadził jeszcze działalność gospodarczą.
W reprezentacji Polski seniorów debiutował 26 czerwca 1970 w towarzyskim spotkaniu z JugosławiąWładysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 636. Występował m.in. w meczach eliminacyjnych do igrzysk olimpijskich w Monachium (1972)Władysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1067-1071. Na turnieju olimpijskim był zawodnikiem rezerwowym (nie wystąpił w żadnym spotkaniu)Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2014. Od Chamonix i Paryża do Soczi, wyd. Polski Komitet Olimpijski, b.d i m. w., str. 753. Występował także w eliminacjach do mistrzostw świata w 1974, ale na sam turniej mistrzowski nie pojechałWładysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1073-1074. Ostatni raz w I reprezentacji Polski wystąpił 19 stycznia 1974 w towarzyskim spotkaniu z Francją. Łącznie zagrał w niej w 36 spotkaniach, zdobywając 29 bramek. W 1978 zdobył srebrny medal Spartakiady Gwardyjskiej.
W 1994 otrzymał Diamentową Odznakę Związku Piłki Ręcznej w Polsce.
Przypisy
Kategoria:Polscy piłkarze ręczni Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce ręcznej Kategoria:Piłkarze ręczni Spójni Gdańsk Kategoria:Piłkarze ręczni Wybrzeża Gdańsk Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Zmarli w 2025 Kategoria:Ludzie urodzeni w Elblągu