Bajki (, ) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Różana.

Historia W XVII w. miejscowość należała do rodu Sapiehów.

W czasach zaboru rosyjskiego w gminie Różana, w guberni grodzieńskiej znajdowały się dwie wsie o nazwie Bajki, z osadami Kołacze, Rudziewicze i Manczyki. Podczas powstań listopadowego i styczniowego w okolicy toczyły się walki z wojskami carskimi.

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś Bajki leżała w Rzeczpospolitej Polskiej, w gminie Różana, która należała początkowo do powiatu słonimskiego województwa nowogródzkiego, od 12 grudnia 1920 r. – do powiatu kosowskiego (od 19 lutego 1921 r. województwo poleskie), a od 1 kwietnia 1935 r. – do powiatu iwacewickiego województwa poleskiego. Rezultaty spisu ludności terenów Ziem Wschodnich, dokonanego w grudniu 1919 r., ukazują następująca strukturę miejscowości Bajki w powiecie prużańskim okręgu brzeskiego ZCZW: ogółem 596 mieszkańców, 576 Białorusinów, 6 Polaków i 14 Żydów. Według spisu powszechnego z 1921 r. Bajki były wsią liczącą 56 domów mieszkalnych (w tym 2 niezamieszkane) oraz 18 innych zamieszkanych budynków. Mieszkało tu 430 osób: 190 mężczyzn, 240 kobiet. Pod względem wyznania wszyscy byli prawosławni i wszyscy deklarowali narodowość białoruską.

Po agresji ZSRR (1939) wieś weszła w struktury administracyjne Białoruskiej SRR: początkowo, od 12 października 1940 r. w sielsowiecie Bereźnica (centrum administracyjne Bereźnica – wówczas rejon różański).

Przed wybuchem wojny niemiecko-sowieckiej mieszkało tu 1011 ludzi.

Podczas mieszkańcy wsi utrzymywali kontakty z partyzantami sowieckimi z Brygady im. P. K. Ponomarenki, działającej głównie w rejonach domanowickim (azaryckim) i wasilewickim obwodu poleskiego. W latach 1942–1943 na roboty przymusowe do Niemiec deportowano 40 mieszkańców wsi Bajki. Następnie wieś padła ofiarą pacyfikacji w trakcie niemieckiej ekspedycji karnej. O świcie 22 stycznia 1944 r. naziści otoczyli wieś i rozpoczęli eksterminację mieszkańców. Tego dnia spalono 120 gospodarstw i zamordowano 967 (987) mieszkańców wsi: mężczyzn, kobiet i dzieci.

Po wojnie wieś została odbudowana. Od 16 lipca 1954 r. znajdowała się w sielsowiecie Różana (rejon różański), a między 12 lipca 1963 r. a 16 kwietnia 1973 r. w sielsowiecie Wola (rejon prużański, centrum administracyjne sielsowietu: Wola).

Zabytki Zbiorowa mogiła i obelisk upamiętniający ofiary zbrodni wojennej z 1944 r. Kurhan wczesnośredniowieczny (ХI–ХII w.)

Znani mieszkańcy (1932–1944) – pionier, partyzant

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wsie w rejonie prużańskim