Plamica pośrednia (Arthonia mediella Nyl.) – gatunek grzybów z rodziny plamicowatych (Arthoniaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Arthonia, Arthoniaceae, Arthoniales, Arthoniomycetidae, Arthoniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1859 r. William Nylander, nadając mu nazwę Arthonia mediella. Jest to aktualna nazwa zatwierdzona przez Index Fungorum. Nazwę polską podaje praca „Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist”.
Synonimy nazwy naukowej: Opegrapha mediella (Nyl.) M. Choisy 1950
Charakterystyka Morfologia Plecha skorupkowata, cienka, gładka, spękana lub szorstka, barwa od szarej do żółtawo-szarej. Apotecjum jest koloru czarnego, okrągłe lub kanciaste, o średnicy od 0,2 do 0,5 mm. Hymenium bezbarwne lub bladożółte, o wysokości od 30 do 60 µm. Worki 8-zarodnikowe, maczugowate. Askospora 3 lub 4 przegrodowa, lekko zwężona, wrzecionowata, ma średnicę 10–18 × 2,5–5 µm. Pyknidium ciemne, o średnicy od 0,3 do 0,6 mm. Konidium pałeczkowate, o średnicy 4–6 × 1 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje w USA i Kanadzie. W Azji jego stanowiska podano tylko w Rosji. W Europie dość częsty. W Polsce znanych jest wiele jego stanowisk.
W Polsce rejestrowany jest na korze drzew (jodła Abies, klon Acer, olsza Alnus, grab Carpinus, leszczyna Corylus, buk Fagus, jesion Fraxinus, świerk Picea, sosna Pinus, topola Populus, dąb Quercus, wierzba Salix, lipa Tilia, wiąz Ulmus.). Jest to porost nadrzewny (epifityczny), występujący w dobrze zachowanych zbiorowiskach leśnych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Plamicowate Kategoria:Porosty