Pomnik czegoś, co nigdy się nie wydarzyło (28.03.1983) – rzeźba autorstwa Wilhelma Sasnala ustawiona w Mościcach, dzielnicy Tarnowa, pomiędzy ulicą Chemiczną i stacją kolejową Tarnów Mościce.
Lokalizacja Rzeźba znajduje się w Mościcach, w zachodniej części Tarnowa. Ustawiono ją na terenie zielonym przy ulicy Chemicznej, w sąsiedztwie torowiska linii kolejowej nr 91, dworca Tarnów Mościce oraz stadionu piłkarsko-żużlowego Jaskółcze Gniazdo.
Charakterystyka mały|lewo|Detal, widoczne łączenia kręgów czarnym lepiszczem mały|lewo|Otoczenie rzeźby, w tle widoczne ekrany akustyczne wzdłuż linii kolejowej nr 91 Autorem rzeźby jest Wilhelm Sasnal, polski artysta wywodzący się z Mościc. Swoje dzieło skonstruował z 14 kanalizacyjnych kręgów betonowych, ułożonych w formie piramidy i pokrytych lepikiem (lub smołą). Konstrukcja liczy około 4 m wysokości. W jednym z kręgów umieszczona jest przypadkowa data: 28 marca 1983 roku; według autora to chwila, kiedy mogła wydarzyć się wielka katastrofa: zagrożenie, które się nie wydarzyło. Dzieło odsłonięto 28 sierpnia 2010 roku w ramach projektu Tarnów. 1000 lat nowoczesności. mały|Rzeźba od tyłu Pomnik w swojej ekspresji ma nawiązywać do poczucia zagrożenia, stale funkcjonującego w przestrzeni społecznej Mościc przed 1989 rokiem, a zatem w okresie zimnowojennej rywalizacji przed upadkiem żelaznej kurtyny i transformacją ustrojową w Polsce. Sasnal twierdził, że strach ten wynikał z potencjalnego niebezpieczeństwa, jakie na miasto miały sprowadzać pobliskie duże zakłady chemiczne – Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach. Obok zagrożeń chemicznych, mieszkańców strachem napawały także plotki o wycelowanych w fabrykę – obiekt strategiczny – pociskach amerykańskiej broni dalekiego zasięgu. Zgodnie z zamysłem twórcy, pomnik ma stwarzać alternatywną wizję przeszłości, w której doszło do bliżej nieokreślonej, ale tragicznej w skutkach apokalipsy.
Jako miejsce ekspozycji celowo wybrano miejsce położone na uboczu, gdyż według wizji artysty pomnik ma być ukryty, a z czasem zarosnąć trawami i inną roślinnością, wreszcie: ma zostać zapomniany.
Rzeźba, zgodnie z pierwotną intencją, wygląda na tymczasową. Skutkiem tego w świadomości części mieszkańców funkcjonuje tylko jako materiał pozostawiony pod budowę rurociągu, a nie – dzieło sztuki. Instalacja wzbudzała kontrowersje z racji swojego położenia: dogodnego dla nieudanej rozbudowy parkingu pobliskiego stadionu piłkarsko-żużlowego.
Pomnik został zauważony w środowisku akademickim oraz artystycznym. Wzmianki o dziele pojawiały się w pracach akademickich, jak również mediach branżowych poświęconych polskiej kulturze oraz architekturze.
Zobacz też Ready-made Puszki z zupą firmy Campbell
Przypisy
Kategoria:Pomniki w Tarnowie Tarnów Kategoria:Dzieła sztuki współczesnej (rzeźba)