Stenoria analis – gatunek chrząszcza z rodziny oleicowatych i podrodziny Nemognathinae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną oraz zachodnią i środkową Azję.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1859 roku przez Hermanna Rudolpha Schauma.
Morfologia Chrząszcz o spłaszczonym ciele długości od 7 do 8 mm, z wierzchu porośniętym krótkimi, jasnymi, przylegającymi włoskami.
Głowa jest czarna lub ciemnobrązowa, szeroka, o rozszerzających się za oczami skroniach i spłaszczonym ciemieniu. Długie, czarne, nitkowate czułki sięgają do połowy długości ciała.
Przedplecze jest czarne lub ciemnobrązowe, ku tyłowi zwężone, o lepiej niż u S. apicalis zaznaczonych przednich kątach. Zaopatrzone jest w podłużny kil pośrodku, poprzeczne wgłębienie w części nasadowej naprzeciw tarczki i dwa zaokrąglone, gładkie, wysklepione guzki po bokach tegoż wgłębienia. Punktowanie przedplecza i głowy jest jednakowe, gęste i głębokie. Pokrywy są żółte z czarnymi lub ciemnobrązowymi częściami wierzchołkowymi, matowe i pomarszczone, rozchylone, po bokach lekko wycięte i opatrzone listewkami krawędziowymi, na szczytach tępo zaokrąglone. Skrzydła tylnej pary są dobrze wykształcone. Spód tułowia jest czarny. Odnóża mają golenie dłuższe od stóp. Ostrogi wierzchołkowe goleni tylnej pary są jednakowej grubości i długości. Pazurki uzbrojone są w ząbki.
Spód odwłoka jest czarny z żółtoczerwonymi ostatnimi sternitami. U samca na pierwszym i drugim z widocznych sternitów obecna jest szczoteczka z gęstego owłosienia.
Biologia i występowanie W rozwoju występuje nadprzeobrażenie. Larwami pierwszego stadium są ruchliwe trójpazurkowce, które gromadzą się na kwiatach. Tam łapią się pszczół z rodzajów pszczolinka i lepiarka. Kolejne stadia larwalne są zewnętrznymi parazytoidami, rozwijającymi się w gniazdach żywicieli.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Włoch, Czech, Chorwacji oraz południa europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej notowany jest z Maroka i Libii, a w Azji z anatolijskiej części Turcji i Iranu. W Polsce notowany był w XIX wieku i na początku XX wieku, ale brak jest doniesień z późniejszych lat i współcześnie uznaje się go za prawdopodobnie wymarłego w tym kraju.
Przypisy
Kategoria:Oleicowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Libii Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1859 roku