Elez Isufi właśc. Elez Isuf Ndreu (ur. 1861 we wsi Sllovë k. Debaru, zm. 30 grudnia 1924 w Peshkopii) – albański działacz narodowy i organizator ruchu powstańczego.
Życiorys W latach 1909-1912 był aktywnym uczestnikiem powstań antyosmańskich, działając w rejonie Debaru. Od 1912 walczył przeciwko Serbom. W czasie I wojny światowej znalazł się w Wiedniu, gdzie został odznaczony Orderem Franciszka Józefa. Po zakończeniu wojny wrócił do Debaru i od sierpnia do grudnia 1921 kontynuował walkę przeciwko Serbom, działając w ruchu kaczaków i Komitecie Narodowej Obrony Kosowa (Komiteti Mbrojtja Kombëtare e Kosovës). W marcu 1922 wspólnie z Bajramem Currim wziął w przewrocie antyrządowym w Albanii, na czele podległych mu ludzi, którzy zaatakowali siedzibę władz w Tiranie. W tym czasie współpracował z Ahmedem Zogu, a także uczestniczył w rozmowach z dyplomatami brytyjskimi.
W czerwcu 1924 wziął aktywny udział w przewrocie, który doprowadził do przejęcia władzy przez zwolenników Fana Noliego. W grudniu 1924 walczył przeciwko oddziałom wiernym Ahmedowi Zogu i wspierającym go Serbom. W czasie walk, 16 grudnia 1924 w rejonie Peshkopii został dwukrotnie ranny w brzuch. Z powodu tych ran zmarł dwa tygodnie później.
Był żonaty, miał syna (Cen Elezi, aktywny uczestnik ruchu oporu w czasie II wojny światowej).
Pamięć W 2025 w Debarze odsłonięto popiersie Eleza Isufiego, dłuta Fiqiri Kasy. Imię Isufiego nosi stowarzyszenie albańskie, działające w Debarze, a także ulice w Tiranie, Bathore i bulwar w Peshkopii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka Józefa Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Ludzie związani z Debarem Kategoria:Kaczacy