Hłuchawiczy (; , Głuchowiczi; pol. hist. Głuchowicze, Hłuchowicze) – wysiedlona wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Czamiarysy.
Położona jest na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego, do którego znajduje się tu wjazd przez punkt kontrolny Hłuchawiczy. Zachowały się w niej drewniane domy, murowany budynek publiczny, urząd pocztowy, dwupiętrowy klub wiejski oraz cmentarz żołnierzy sowieckich poległych podczas II wojny światowej z pomnikiem. Istnieje możliwość jej zwiedzania.
Historia Pierwsza wzmianka o Głuchowiczach pojawia się w XV w. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżały w województwie kijowskim lub mińskimGłuchowicze położone były na pograniczu tych województw. Źródła różnią się co do ich przynależności administracyjnej.. Należały do klucza brahińskiego, będąc własnością książąt Wiśniowieckich, Koniecpolskich, a następnie Rokickich. Odpadły od Polski w wyniku II rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim, w gminie Brahin. Znajdował się tu wówczas majątek ziemski z dworem, który w 1873 przeszedł od Rokickich do kupca Konopkina.
Następnie w granicach Związku Sowieckiego. W 1931 wieś została skolektywizowana w kołchozy Wschodząca Gwiazda i im. Kalinina.
W 1986 miejscowość liczyła 616 mieszkańców (236 rodzin), zamieszkałych w 258 budynkach. Była siedzibą sielsowietu. 26 kwietnia 1986 została skażona radioaktywnie w wyniku katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Następnie wszystkie osoby zamieszkujące wieś zostały wysiedlone.
Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie brahińskim Kategoria:Wsie Wiśniowieckich herbu Korybut Kategoria:Wsie Koniecpolskich herbu Pobóg Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo kijowskie) Kategoria:Miejscowości na Białorusi wysiedlone po katastrofie w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej