Sotiria Bellu grec. Σωτηρία Μπέλλου (ur. 22 sierpnia 1921 w Drosii, zm. 27 sierpnia 1997 w Pireusie) – grecka piosenkarka, wykonująca muzykę rebetiko.
Życiorys Urodziła się we wsi Halia (obecnie Drosia, część Chalkidy) na Eubei. Była najstarszą córką właściciela sklepu Kiriakosa Bellosa i Eleni. Jako mała dziewczynka uczyła się śpiewu religijnego pod kierunkiem dziadka Sotirisa, który był duchownym prawosławnym. Dzięki wsparciu swojego ojca zaczęła grać na gitarze.
Kiedy rodzice sprzeciwili się, aby Sotiria została piosenkarką, W 1940, tuż przed wybuchem wojny uciekła do Aten, tracąc kontakt ze swoją rodziną. Pracowała jako służąca, sprzedawała papierosy, a później zatrudniła się jako kelnerka w klubie, w którym wykonywano muzykę rebetiko. Kiedy na prośbę jednego z klientów zaśpiewała dwa utwory, słuchający jej muzyk Kimonas Kapetanakis przedstawił ją Wasillisowi Tsitsanisowi, słynnemu kompozytorowi i wykonawcy rebetiko. Przez kilka lat Bellu występowała w zespole Tsitsanisa (była w nim jedyną kobietą), wtedy też po raz pierwszy utrwalono jej głos na płycie gramofonowej.
W czasie wojny działała w ruchu oporu, była związana z lewicowym ugrupowaniem ELAS. Za swoją działalność była więziona i torturowana. W 1948 jedna z prawicowych bojówek pobiła Bellu w pobliżu klubu, w którym występowała, nazywając ją komunistką. Po tym incydencie przeniosła się do klubu Panagaki i rozpoczęła współpracę z Markosem Vamvakarisem. Na początku lat 60. XX wieku jej kariera się załamała, ale pod koniec dekady odzyskała popularność, kiedy muzyka rebetiko przeżywała swój renesans i fascynowała młode pokolenie Greków. W latach 1966-1995 ukazało się 40 płyt długogrających z utworami wykonywanymi przez Sotirię Bellu.
Pod koniec kariery zmagała się z uzależnieniem od hazardu i z alkoholizmem. W 1993 została u niej zdiagnozowana choroba nowotworowa krtani, wkrótce potem straciła głos. Zmarła w szpitalu w Pireusie cztery lata później, została pochowana na Pierwszym Cmentarzu Aten, obok Vassilisa Tsitsanisa.
Życie prywatne Była mężatką, w 1938 poślubiła konduktora autobusu Vangelisa Trimurasa. Małżeństwo trwało zaledwie pół roku. Mąż był alkoholikiem i znęcał się nad Sotirią, a ona w trakcie kolejnej kłótni oblała twarz małżonka kwasem i trafiła do więzienia Averof. Skazana na trzy lata pozbawienia wolności. Po apelacji jej wyrok skrócono do 6 miesięcy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Greckie wokalistki Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Greccy muzycy folkowi