Jan Ursinus, właściwie Jan Niedźwiecki (ur. w 1563 roku we Lwowie, zm. w Zamościu w 1613 roku). Posiadał stopień bakałarza, wykładał matematykę i astronomię na Akademii Krakowskiej. Jeden z pierwszych wykładowców Akademii Zamojskiej, pełnił w niej funkcje pierwszego dziekana wydziału filozofii, wicekanclerza i rektora. W Chronologii medicae Bartłomieja Dylągowskiego, Ursinus jest wymieniony jako profesor zamojski, autor trzech rozpraw o kościach ciała ludzkiego.
Życiorys Urodził się w 1563 roku we Lwowie jako syn bednarza. Gdy miał 11 lat jego rodzice zmarli podczas panującej wówczas zarazy. Trafił pod opiekę rajcy miejskiego Jakuba Myszkowskiego, dzięki któremu mógł kształcić się w lwowskiej szkole metropolitalnej. Jednym z jego nauczycieli i doradców był znany lwowianin poeta Szymon Szymonowic, dzięki któremu młody Ursinus bardzo dobrze opanował język grecki i łacinę.
Rozpoczął studia w Akademii Krakowskiej kształcąc się w dziedzinach filozoficznych i matematycznych. W roku 1589 otrzymał stopień bakałarza. W wieku 30 lat otrzymał tytuł doktora filozofii.
Za namową Szymona Szymonowicza Jan Ursinus jako jeden z pierwszych profesorów przybył do nowo tworzonej Akademii Zamojskiej, gdzie objął katedrę matematyki, na której wykładał matematykę, geografię i astronomię. Zajmował się też, gramatyką i filologią oraz zgłębiał dzieła medyczne Galena i Hipokratesa.
W roku 1598 Jan Zamoyski namówił Jana Ursinusa do podjęcia studiów medycznych na Uniwersytecie w Padwie. Rozpoczął studia na wiosnę 1599 roku. W 1603 roku Jan Ursinus został promowany na doktora medycyny i wkrótce powrócił do Zamościa. Jako uczony i profesor Akademii zajmował się naukami z zakresu filozofii, matematyki i medycyny.
Dzieła W 1610 roku opublikował dzieło na temat kości „De ossibus humanis tractatus tres” składające się z trzech ksiąg:
„o nazwach kości”, „o rozwoju i przynależnościach kości” „o połączeniu kości”.
Przypisy
Kategoria:Rektorzy Akademii Zamojskiej Kategoria:Urodzeni w 1563 Kategoria:Zmarli w 1613